"Boynuna sarılmak için uzattım kollarımı üç defa, boş yere kucakladığım hayal sıyrıldı gitti kollarımın arasından üç defa, ince esen bir esinti, uçup giden bir düş gibiydi sanki."
Tek bir kelimeden binlerce anlam çıkardığım günler de oldu, yazılan uzun cümleleri görmezden geldiğim günler de. İnsanlara inanmaya çalışmaktan yoruldum.
Ben acı çekiyorum, ama yine de yaşamıyorum. Ben belirsiz bir denklemin bilinmeyeniyim. Her şeyin başını ve sonunu yitirmiş, hatta sonunda kendi adını bile unutmuş bir yaşam hayaletiyim.