Ben yaşlanan bir gencim,
Bunu en çok aynalara bakınca anlıyorum.
Yüzüm aynı gibi duruyor belki,
Ama gözlerimde eskisi kadar acele kalmıyor.
Eskiden bir gün geçse fark etmezdi,
Şimdi haftalar birbirine karışıyor.
Bir sabah uyanıyorum,
Sanki içimden bir parça daha sessizleşmiş oluyor.
Kalabalıkların içinde duruyorum bazen,
Herkes bir yere yetişiyor,
Ama içimde eski telaş yok artık.
Bazı şeyleri erkenden öğrenmiş gibi susuyorum.
Ne çocuk kadar hafifim,
Ne de her şeyi unutacak kadar büyüdüm.
Arada kalmış bir yerdeyim;
Gülsem bile içimde düşünceler eksik olmuyor.
Ben yaşlanan bir gencim,
Belki yorgunluktan, belki gördüklerimden.
Hâlâ içimde küçük bir umut var:
Bir gün yeniden içten gülebilmek için.