Arsham Azarpanah
@Arsham_Azar
Okuduğum kitapların sayısını asla umursamıyorum, ne tür bir kitap okuyucusu olduğunuzu, İlahi Komedya'yı, savaş ve barışı okumadıysanız bana ne zaman söylediklerini umursamıyorum. Gerçekten David Lynch'ten hiçbir şey görmedin mi? Antonio'yu görmediyseniz hiçbir şey görmemişsinizdir. Henüz okumadım, görmedim, kitaplarımın, filmlerimin yolunu açmadılar. Tabii şimdilik. Bazı sahneleri yüzlerce kez görüyorum. Çoğu kişi için önemsiz olabilecek sekanslarda hayatımın bir kısmına, başka bir filme, bir kitaba köprü kuran bir şeyler buluyorum. Mesela Zorg'un hiçbir şey söylemeden gidip Betty'nin çantasını eve getirdiği sahne ya da Vertical Radius of the Sun filmindeki üç kız kardeşin birlikte ağladığı sahne. Detaylara önem veririm. Söyleyecek çok şeyleri varken karakterlerin sessizliğine. Yavaş yavaş film izlemeyi ve kitap okumayı seviyorum. "Bayan Amelia tuhaf bir şey yapmaya devam etti: Sağ avucunu saten gelinliğinin yan tarafına sürttü. Hüzünlü kafe şarkısında sari elbisesinin cebini arıyordu" uzun uzun duvara bakacağım ve Amelia'yı gelinlikle iş elbisesinin cebini ararken göreceğim. Bu açıklamaları ve sekansları bulduğumda artık kitaba veya filme devam edemem, devam etsem de düzelmez. Beklemek ve sıkılmak zorundayım. Ben sıkıldıkça bu sayı artmıyor.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Dünya bu haliyle dayanılmaz; işte bu yüzden aya, mutluluğa ya da sonsuz hayata, çılgınlık olabilecek ama bu dünyaya ait olmayan bir şeye ihtiyacım var.
Sayfa 26
Yasak meyvenin insanın düşmesine neden olması nasıl mümkün olabilir? Ben daha çok Tanrı'nın Adem ile Havva'nın aşkına duyduğu romantik kıskançlığa inanıyorum.
Adem sayesinde ilk insan Havva oldu Tanrıyı yılana sattı
Yani herkes günahkar
ya da Havva günah değildir.
Hiçbir şey değişmedi
İnsanlar hâlâ Adem'in söylediği şarkıyı söylüyor
Kaybettiğimiz dünyanın yerine,
Havva'ya hitap eden bir şarkı
Kendi sonsuz laneti için,
Bu şarkıyı dünyanın akşamında söyledi
Işık parladığında
Güvenli tahttaki kaplanların gözünden
Ve ölümü ağaçların arasından sürünerek ona doğru geliyor,
Bu şarkıyı söylüyor.
Rabbimin kıskançlığından korkuyorum
Ve kendi ölümü pahasına.
Şarkı, gözlerini gözyaşlarını silen Tanrı'nın huzuruna çıkıyor:
"Kalp, kuş kalktığında kalbimdesin,
Kalp, güneş uykuya daldığında kalbimdesin, Kalbim, hala sabah çiyleri gibi uyuyorsun içimde.
Yağmur gibi ağlıyorsun içimde.
Çirkin ama Turgenev'in sevdiği şarkıcı Pauline Viardot, saçmalıklarda ve keman tablolarında Turgenev'i aptal rolüne soktu ve Madam Puşkin "Şiirlerinle beni kızdırıyorsun Puşkin" dedi ve yaşlılığında... o!- Büyük Tolstoy'un karısı Dev Tolstoy, kırmızı burunlu aptal bir müzisyeni Tolstoy'dan çok daha fazla seviyordu!
Sayfa 58
