Çünkü... Bu büyük mü büyük şehirlerde... Makinelerin, insanların uzantısı olacağı yerde; insanların, makinelerin uzantısı haline geldiği bu dev akıl hastanelerinde, vicdanen ve ruhen hayatta kalmanın yollarını arayanlar, sadece bedenen hayatta kalmaya çalışanların vicdanlarına mahkûm yaşayamazlar.
Çoğunluk, böyle kapılıyor kendisini başkalarından önemli görme vebasına: Bu "hiyerarşik veba"da ezmenin bir gereklilik, "Eziliyor musunuz?" diye sormanınsa enayilik olduğuna...
Bir halk ki birbirini boğazlamayan ve kalem tutmayı yeni öğrenmiş temiz yüzlü çocuklar gibi sarılmaya aç. Yeşile hain değil, hayvana zalim değil.
Merhametsiz bencilliğinden kurtulmuş bir ülke olunca; yazılı olmalarına gerek duymaksızın sahip çıktığımız vicdani değerlerimiz bize yeterdi...
Bisiklet ziliyle sokağı çınlatan çocukların hevesi, hepimize sirayet edebilirdi...