Sisifos
@Aryenizmmm
“Zerre kadar anlamadıkları şeyler hakkında konuşuyorlar. Sırf aptallıkları sayesinde kendilerinden bu kadar eminler.”Kafka
Bir bibliyofilin kısa ama görkemli hikayesi
Kâğıt Ev, bir adamın kitap tutkusuyla hayatını nasıl şekillendirdiğini anlatır. Kitap okuyan birinden kitaplarla kendine duvarlar örüp hayattan tamamen soyutlanan birine dönüşümü okuduğumuz bu eser de fazlalığın, dengeyi kuramamanın ne kadar büyük bir sorun olduğunu görürüz. Kitap sayımızı gözden geçirmemizi sağlayan bu eseri okuması için herkese tavsiye ediyorum
Hayran olunası birikimi ve zekasını hisettirn dolu dolu bir eser
“Rendekâr düşünüyor olmasından var olduğu sonucunu çıkarıyor. Ben de düşünüyorum, dolayısıyla varım, ama kimim? Galata’da, Yelkenci Hanı bitişiğinde ikamet eden Uzun İhsan Efendi mi, yoksa bugünden tam üç yüz sekiz yıl sonra, sözgelimi İzmir’de oturan mahzun ve şaşkın adam mı? Hangimiz düş ve hangimiz gerçek? Düşünüyorum, o halde ben varım. Düşünen bir adamı düşünüyorum ve onun, kendisinin düşündüğünü bildiğini düşünüyorum. Bu adam düşünüyor olmasından var olduğu sonucunu çıkarıyor. Ve ben, onun çıkarımının doğru olduğunu biliyorum. Çünkü o, benim düşüm. Var olduğunu böylece haklı olarak ileri süren bu adamın beni düşlediğini düşünüyorum. Öyleyse, gerçek olan biri beni düşlüyor. O gerçek, ben ise bir düş oluyorum.”
Descartes’ın ünlü “Düşünüyorum, öyleyse varım”ı romanın felsefi yapısında “Düşlüyorum, öyleyse varım, düşlediğim için de siz varsınız”a dönüşür. Romanın sonunda Uzun İhsan Efendi’nin oğlu Bünyamin’e mektubunda da roman boyu verilen mesaj tamamlanmış ve birçok soru işareti açığa kavuşmuş olur.
Romanda seçilen tarihin, Osmanlı’nın artık eski şaşaasını kaybetmeye başladığı ve duraklamaya girdiği yıllara denk gelmesi tesadüf değil. Yazar, romandaki birçok kısımda dönemin eleştirisini de kurguya dahil ediyor. (Yeniçerilerin işkenceciliği, Osmanlı otoritelerinden habersiz teşkilatlar, dilenciler arasındaki teşkilat sistemi vb.) Neredeyse her cümlede arkasında birçok yere göndermede bulunan bir tarih okuması mümkün. Romanı gerek tarihsel gerek felsefi açılardan okuyacak olursak pek çok şey eklenebilir.
ihsan oktay anar’ın ilk yazdığı kitap. yazılan kitabı okumak için türkçe öğrenilir dendiğinde abartı bulduğum ama okuduğumda az bulduğum harika bir roman.
eğer aranızda okumayanlar varsa çok şey kaçırmışlardır çünkü bu roman bir türk romancının ömründe yapmayı
Fakirlik Güzellemesi,Fazla Ajitasyon,Fakirliğe Şükür bla bla bla
Elime ne zaman çok popüler bir kitap alsam fiyaskoyla sonuçlanıyor :)
Çin ve japon edebiyatını genelde sevmesem de her öneri listesinde yer aldığı için bu kitaba şans vermek istedim.
bu uzakdoğulu yazarların benim için çok farklı bir hayat gerçeklerini yansıtma anlayışları var. o nedenle yazdıklarını fazla beğenemiyorum. bu kitap için de aynısı geçerli ne yazık ki
benim için fazla ajitasyon içeren bir okuma deneyimi oldu. en başarılı kısmı, yazarın arka planda çin'in politik tarihini hikayeye çok iyi yedirmiş olmasıydı. kitap kapak tasarımı vs derken sosyal medyada fazla abartılmış kitaplardan biri olarak kitaplığımda varlığını sürdürmek üzere rafa kaldırıldı.
insan doğasının korkunç olasılıklarını keşfetmek ve vahşiliği gözler önüne sermek konusunda gerçekten harika bir iş çıkarmış.
Alegori için fikir ve kurgu muhteşem ve adaletsizlik, zulüm, hırsızlık, tecavüz ve cinayeti tasvir eden senaryoların, kitapta anlatılan körlük salgını gibi çaresiz ve umutsuz bir durumda yaşanabileceğine hiç şüphem yok.
Ancak, bu kitabı almadan önce hakkında çok güzel şeyler duymuştum ve iyi yazılmış olduğunu düşünsem de, bir yanım biraz hayal kırıklığına uğradı mı ne?
Yazım tarzı takip etmesi zordu, ama kitabın asıl içeriğine değmeyen bir şekilde. Başka bir deyişle, kitabı okuma zahmeti, edebi içgörü için telafi edilmiş gibi hissettirmedi.
Garip bir şekilde, neredeyse biraz yavan mıydı? Saramago'nun uyarıcı hikayesine hayranım ama sanki onu harika bir kurgu eseri olmaktan alıkoyan bir şeyler eksikti gibi geldi.
Yaşam bir rüyadır,uyanmak öldürür.
28 Mart sabahı kocası ve kız kardeşine veda mektupları yazarak, yakındaki Ouse Nehri’ne giden Virginia ağırlık yapması için cebine büyük birkaç taşı doldurduktan sonra suya girdi...
İntiharı bağlamında yazdıkları derinden etkiler hep…
Virginia Woolf’un kadın yazarların erkeklere ait bir dünyada karşılaştıkları zorlukları anlatan Kendine Ait Bir Oda adlı kitabı, kadın hareketi içinde özel bir yere sahiptir.
Woolf bu kitabında, Shakespeare’in kendisi kadar yetenekli bir kız kardeşi olsaydı, bu kadının başına neler gelebileceğini hayal eder: Okula hiç gönderilmediği için okulu bitiremeyen ağabeyi kadar bile eğitim görmeyecektir. Tek başına okumayı öğrenip eline bir kitap alsa, annesi odaya dalacak, böyle boş şeylerden vazgeçip çorapları yamamasını ya da ateşteki tencereye bakmasını söyleyecektir. On yedi yaşına basar basmaz ailesi tarafından evliliğe zorlanacak, buna razı olmayınca da babasından bir temiz dayak yiyecektir. Diyelim ki evden kaçacak cesareti buldu ve Londra’da bir tiyatronun kapısına dayandı. Oyuncu olmak istediğini söylediğinde, o çağda kadın rollerini erkek çocuklar oynadığı için alaya alınacaktır. Virginia Woolf, tek bir sözcük bile yazamadan genç yaşında ölen (canına kıyan) bu kadın şairin, yazarlık özlemiyle dolu bütün kadınların içinde yaşadığını söyler. Eğer her birimizin yılda beş yüz pound geliri ile kendine ait bir odası olursa ve düşündüğümüzü yazma yürekliliğini gösterebilirsek Shakespeare’in kız kardeşi olan ölü ozan, kadınların ortak çabasıyla gelecekte yeniden doğacak, tanınmamış kadın öncülerin yaşamından kendi yaşamını çekip çıkararak olağanüstü güzellikteki şiirlerini yazma olanağına kavuşacaktır.