Sevda ki bir insanın yalnız gönlüne değil, akıl ve fikrine, iradesine, kısacası bütün duygularına, manevi kuvvetlerine hakimdir - daima şüpheler ve kuruntular içinde bulunmaktan hoşlandığından, kulak ve göz her işittiği, her gördüğü şeyi onun mizacına göre işitip görmeye, akıl kuvveti her hükmünü onun arzusuna göre vermeye mecburdur.