Ayşe Sayım
@Ascha
Hukuk, Doktora Öğrencisi
Şu anda okuduğu kitaplar
Genç kadınların eğitimlerine ileri seviyelerde devam etmesi hâlâ doğal karşılanan bir şey değildi; kadınlar bunun için mücadele vermek zorunda kalıyor, alternatifler bulmak ve kanatlarını açma şansı yakalamak için Berlin’e geliyorlardı.
Yasaların etrafından dolanmanın tek yolu Wohngemeinschaften, yani bir apartman dairesinde odaları paylaşarak birlikte oturmaktı. Bu, 1960’ların sonlarında giderek daha makul karşılanmaya başlandı ve kadınların yavaş yavaş özgürleşmesine giden yolda bir adım atılmış oldu.
1966 yılına ait bir federal hükümet raporu, kadınlara düşen başlıca rolün “bakımı ve huzuru sağlayan kişi olmak, mütevazi bir ahengi simgelemek, mahrem alanın güvenli ortamında bir düzen kurmak” olduğunu yazıyor.
“Kadınlar maaşlı işlerde ve toplumsal görevlerde sadece aile hayatının buna izin vermesi durumunda çalışmalıdırlar.” Kadınların kocalarının onayı olmaksızın çalışmasına izin verilmiyor, kendi banka hesaplarına sahip olamıyorlardı; 1977’de evlilikle ilgili yasalar nihayet hayata geçirilinceye kadar da ev işlerinden resmen sorumlu tutuluyorlardı.
Alexander ve Margarete Mitscherlich Yas Tutamamak adlı kitaplarında, pek çok eski Nazinin Batı Almanya’nın yeniden yapılanması sürecinde ön saflarda yer aldığını ve yetki kullanmalarına imkân veren mevkilere geri döndüklerini; bu esnada Nazi döneminin suçlarını gündeme getirmek konusunda yeterli uğraş verimediği sonucuna varıyor. Ekseriya, olmaması gerektiği kadar kolay bir biçimde siliniveriyordu geçmiş.
Almanların kendi 1000 yıllık tarihlerinin yıkıntıları arasında habire tökezdiklerini, tarihi binaların mahvolmasına omuzlarını sildiklerini ya da etraflarındaki tüm dünyayı pençesine alan dehşetengiz olaylar kendilerini hatırlatıldığında içeriklediklerini gören biri, meşguliyeti onların gerçekliğe karşı kullandıkları başlıca savunma haline geldiğini anlamaya başlar.
Hannah Arendt, Formasyon, Sürgün, Totaliterizm