Asenat Kabul
@Asenat_
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yazıya Yakın Edebiyata Uzak·224 syf.·Roman
4/10
2024 1. kitabı
Öncelikle herkese merhaba. Lafı uzatmadan konuya girmek istiyorum. "Eline kalem alan yazar oldu" sözünün kanıtı olarak yazılmış bir kitap bana göre. Üslup o kadar basit, o kadar kötü ki kurguyu görmekte zorlanıyorsunuz. Tam bir hayal kırıklığı.
Yazı üslubu ile konuşma üslubu bir olmaz. Diğer kitaplarda da argo kelimeler veya sokak ağzına dair birtakım cümleler var ama bunu yazarlar sık yapmıyorlar. Edebi üsluplarını koruyorlar. Bu kitapta ise edeni üsluba dair hiçbir şey göremiyorum. Ayrıca konu da hemen oldu bittiye getirilmiş. Kurguyu o kadar şahane bir noktaya getirebilecekken böylesine basitleştirmeyi başarmak da büyük hüner diye düşünüyorum. Sürükleyicilik var ancak olayın sonunu merak ettiğiniz için okuma isteği uyanıyor. Edebi üsluba dair bir kırıntı dahi göremediğim için artık "Hemen olayın sonunu öğreneyim de bitsin bu kitap, dayanamıyorum." noktasındaydım. Ayrıca kitabı okurken yanlış kurulmuş, basit anlatılmış her cümleyi düzeltme isteği uyandı bende. Keşke öyle bir şansım olsaydı ben şahsen kitabı en baştan düzenlerdim.
Kitapların içerisinde elbette ufak tefek küfür veya argo kelimeler bulunabiliyor, bunlara denk gelebiliyoruz. Bazen anlatımın gereği olarak bile argoyu dahil etmek isteyebiliyoruz ancak bu kitapta sanki ergenlik döneminde olan liseli bir genç gelip bana yaşadığı olayı anlatıyormuş gibi bir hissiyat uyandırdı. Kitap okuduğumu hissedemedim. Hem anlatımda, hem kurgunun basitliğinden dolayı. Bir sürü "hem" ile başlayan cümle kurabilirim. Kitap sıkıcı beya sürükleyici değil arkadaşlar, bana göre ortada bir kitap yok. Evet bir sürü kâğıda basılmış yazılar var ve o kağıtlar bir araya getirilmiş ancak neresinden tutsanız elinizde kalır. Cinsellik konusu da hakeza edebi üslupla değil de çok basit, baştan savma anlatılmış. Gerçi kitap tamamen
Asenat Kabul
Doğru
"- Eyvallah
- Eyvallah bizden"
Bu konuşma şekli nedir ya Allah aşkına? Nerdeyse her sayfada bu konuşma vardı.
Büyük umutlarla başlamıştım bu kitaba. Konusunu gerçekten çok sevdim ama şu yukarıdaki konuşmaya benzer o kadar çok cümle vardı ki gına geldi. Bestegül'ü çok sevdim ama sürekli eyvallah demesini, erkeksi konuşmalarını ve bir türlü susmayan saçma sapan iç sesini hiç sevmedim. Tam konudayken kızın iç sesi araya girdikçe sabır çektim. Oğuz karakterini sevdim diğerleri de kendince iyiydi. Onun dışında Melodi karakterini çok sevmiştim ama sondaki yaptığı iğrenç hatayı keşke yapmasaydı. Kitabın mutlu sonla bitmesini isterdim madem tek kişi kurtulacak diğerleri ölecek o kurtulan kişi de ölseydi tam olsaydı.
Asenat Kabul
Ay iç sesim olmuşsun yemin ederim
Kitabı okurken sık sık şunu düşündüm: Konunun bu kadar uzatılmasına gerek var mıydı? Zira kitap boyunca hep aynı şeyleri okuyormuş gibi hissetmekten kendimi alamadım.
Bu kitabın başlarında da bir kaçma ve kovalama durumu var. İkinci kitapta Onur Zeynep'ten kaçıyordu, bu kitapta Zeynep başına gelen olay yüzünden Onur'dan kaçıyor. Pek tabii Onur peşini bırakmıyor. Kavuşuyorlar, ayrılıyorlar, peşlerindekiler rahat vermiyor, belalar yakalarını bırakmıyor...
Zeynep'in durumunu, Burak ile olan dostluklarını (Burak seride en sevdiğim karakter bu arada), ormandaki sahneyi, Onur'un tepkilerini ve bu dörtlünün arkadaşlığının bu denli güçlü oluşunu çok severek okudum, evet. Özellikle Zeynep'in sakladığı sırrın ortaya çıkmasından sonraki bölümleri çok sevdim. Ama yine de birçok olayın kendini tekrarladığını, konunun fazlaca uzatıldığını ve yaşanan bir iki aksiyon sahnesi ile finaldeki olayın da çok geçiştirilerek yazıldığını düşünüyorum.
Dördüncü kitabı okurken bile konunun uzatıldığını düşünen biri olarak, bu kitabın son kitap olmadığını öğrenince yaşadığım hayal kırıklığını anlatamam. Bu kitapla seriyi bitirmek yerine bir kitap daha yazmanın gereği var mıydı sahiden? Neden beşinci kitap olacak anlamış değilim. Yine de bu noktaya kadar gelmişken zannediyorum çıkınca son kitabı da okurum.
Karantina: Mahşerin Dört Atlısının Hikâyesi - Dördüncü PerdeBeyza Alkoç · İndigo Kitap · 201915,1bin okunma
Asenat Kabul
Çooooook haklısın ya