Adın üç kere geçti saçma sapan bir filmde, yalnız olsam çok ağlardım ama annem bakıyordu. Otoban dolusu gürültüyü sıkıştırıp beynime anne dedim, hadi çay koy da içelim.
Acının müptelası olmuştum. Öyle ki gövdem bir mıknatıs gibi başkalarının yaralarını, acılarını kendine çekip en derinde muhafaza ediyordu. Sokaktan geçen hasta kalaycının acısı, kocası tarafından bıçaklanan kadının acısı, anamın acısı, kanadı kırık kuşun acısı…