Kendisinden daha dün ayrılmış gibi taze bir hasret duydum..
Kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin,her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor. Bunun sebebi herhalde, "Bu böyle olmayabilirdi!" düşüncesi, yoksa insan mukadder (Alın yazısıda bulunan şey ) telakki ettiği şeyleri kabule her zaman hazır.
Bir kere kırılmıştım.
Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık âdeta bütün insanlara dağılmıştı; çünkü o benim için bütün insanlığın timsali idi..