ta ku çiraya me geş nebe,
hûnê tu car ronahiyê
bi çavên xwe nebînin.
ta ku em dîl û kole bin,
emê her mîrkut û nîran,
tok û zincîran li we kin!
hûnê me qir bikin?
xwelî li serê we be!
ger em bimirin jî,
emê tenê dîlîtiya xwe
ji dest bidin, winda bikin.
ma çi ji dîlîtiyê taltir e?
ger em bên kuştin jî,
ma kî ji koleyê şehîd zaltir e?
hûnê me qir bikin?
xwelî li serê we be!
piştî mirinê jî
em nahêlin hûn welatê
ji xwe re bikin mal,
em rê nadin
hûn goştê me bixwin
wek qirereşk û qertal!
qet nebe,
emê bibin kurmik,
bikevin nav dexlûdanê we,
emê bibin qûmik,
bikevin nav pariyên nanê we,