Önce kendimi geliştirecek, sonra dünyayı değiştireceğim.
Zamanın Kadın Yüzü - “Hayat” kısa hikaye
Sevgili Kendime Mektuplar - “ Zamanın Üç Yüzüne” - kurgu mektup
”Erdemlerin Hafızası” yazım aşamasında…
Hayvanlar zamanı yer. Önlerine koyduğun fuz parçaları gibi yalarlar onu, eşeğin çim tanelerini otladığı gibi otlarlar, meyve özünü emen arılar gibi emerler... 20. yüzyıl eşekleri, 18. yüzyıl eşekleri ve 13. yüzyıl eşekleri arasında hiçbir fark yoktur. Insanlarda da öyle mi? Hayır. 1985'e ait bir yüzü tanıyabilirim, onu 1970'lerin ve 1990'ların yüzlerinden ayırt edebilirim, daha önceki yüzyıllardan söz etmeye bile gerek yok.
(793 yaşında)
Hayatımız boyunca, asla doğrudan telaffuz etmeden, gece gündüz kem küm etmemizin tek bir hedefi var sanki. Ölümü dolandırmak, ona yanlış yön göstermek, onu son anda ters köşeye yatırmak.
Ama ölüm sözden etkilenmez. O muhtemelen sağırdır (benim gi-bi). Yüce adaleti buradan gelir.
(85 yaşında)
I grow old... I grow old...
I shall wear the bottoms of my trousers rolled.*
Eliot'ın bu dizelerini seviyorum, onlardan korkuyorum da. Yaşlılığın tasasız, ama aslında hiçbir şeyi gizleyemeyen ıslığı. Öyle gönüllü bir şekilde aşağılanmış, kahramanlıktan öyle uzak...