hiç kimse, kendinden fazlasını göremez. bununla demek istiyorum ki: herkes başkasında, kendisi olabildiği kadarını görür, çünkü onu ancak kendi zekâsı ölçüsünde kavrayabilir ve anlayabilir.
şöyle diyor üstat; "elbette genel olarak tüm zamanların bilgeleri hep aynı şeyi söylemişlerdir ve tüm zamanların budalaları, yani ezici çoğunluğu da, tam tersini yapmışlardır: bu durum bundan sonra da sürecektir. bu yüzden; bu dünyayı tıpkı dünyaya geldiğimizde onu bulduğumuz gibi, aptal ve kötü bir biçimde terk edeceğiz."
Dünyada iki tür insan vardır: Yaşayanlar ve yaşayanları seyredip eleştirenler.Seyretmek ölümü, katılmak ise yaşamı simgeler. Yaşamak kendisi olabilmeyi ve yaşama etkin bir biçimde katılabilmeyi tanımlar
Değersizlik duyguları yaşayan bir insan, kendisini reddetme olasılığı olan kişilere önem vermesine karşılık, kendisini kabul edici tutumlar içinde olan kişileri küçümseyebilir. Ona göre, değersiz birini kabul eden bir insanın kendisi de değersizdir.