Bir kitabı okuyup bitirdiğiniz zaman, bunu yazan keşke çok yakın bir arkadaşım olsaydı da, canım her istediğinde onu telefonla arayıp konuşabilseydim diyorsanız, o kitap bence gerçekten iyidir.
Diyeceğim o ki aziz dost, sözün tamamı ahmağa söylenir ve insan vazgeçilmezinin adını yanlış koyduğu anda kaybettiği, ilkin "vazgeçilmezim" zannettiği şey olur, vesselam.
Şairleri dertli dertli söyleten, aşıkları ah vah ile ağlatan aşk tek kelime etmiyordu nedense? Acaba dedim, aşk şair olsaydı kendisini nasıl anlatırdı?