isin en hüzünlü yanı ise bir insani kaybetmekten çok korktugunuzda yaptiklarinizla kendi sonunuzu hazirlamanizdir. Sevginiz durdurulamaz bir öfkeye karisir, korkularniz karşınızdakini
korkutur, ihtiyaçlarnizin öyle sonu gelmez ki insanlar bunlar zaten karşılayamayacağını düşünür ve bir gün sizden vazgeçer. Size sadece,
"Bunu biliyordum," demek kalr. Insan, bildigini hayatina aktarır ve o ortami ustalikla yaratir. Bunlan yaşadığı zaman da
kendini dogrulamis olur. Kontrolcü kişiliği bir kez daha devrededir. Yasadiklar aci bile olsa onlari öngörmüs olmak kisiye kendini güvende hissettirir.