Tomris Uyar’ın dediği gibi;
Biz kadınlar cesur erkekleri severiz. Akışına bırakıp kenarda bekleyenleri değil. Gidişatı değiştiren, yön veren bahaneler altında ezilmek yerine çözüm üreten adamları…
İnsan diyorum öyle durduk yere soğumuyor hayattan ve insandan susuyor ve sustukça biriktiriyor ve sonra ya içindekileri haykırıyor ya da sessizce uzaklaşıyor herkesten ve her şeyden..
"Ve kitabın sonu şöyle bitiyordu ;
O ilk gördüğü, tanıdığı, güvendiği sevdiği insan değildi artık!
Seven yanılmış ,
Sevilen yabancılaşmıştı."
Nazım Hikmet