️ sarısaçlımedusa ️
@Asudenesli
Öldüm... Ama hala yaşıyorum...
61 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Vakit varken tomurcukları topla…
Ölümü henüz bu kadar yakından yaşamamış biri için belki sıradan gelebilir ama bence süreci, bu süreçteki “neden yapmadım veya o an yapsaydım nasıl olurdu” şeklindeki iç çatışmalarını sade ve doğal şekilde anlatması harika. Yazar bu durumu gözlerimizin önünde yaşarken biz de (hala şanslıysak) şükredecek sebepler buluyoruz.
Reklam
Özellikle Alamut kitabından sonra yazarın adını görmem bile heyecanlanmama yetti. Kitabın adı da oldukça merak uyandırıcı. Fakat kitaba başladıktan sonra ilk 100 150 sayfada biraz hayal kırıklığı yaşadım çünkü beklentim çok yüksekti. Okudukça adapte mi oldum yoksa ilerledikçe hikayeler daha mı derinleşti bunu şu an düşünüyorum ancak diğer kitabından aldığım zevki bu kitaptan alamadım.
Yazarın okuduğum ilk kitabı. Kitabın sonuna gelene kadar sürekli olarak bir ölüm korkusu teması mevcut. Sanki insanı bir ölüme hazırlıyor gibi. Tabii bunun yanında hikayeleri okurken zaman zaman yine kişilerin yerine kendimi koyarak acaba bende de bu korku var mı diye kendime çok sordum. Kitap ısrarla tavsiye olunur mu tartışılır… iyi okumalar
“Abes denen ne varsa, akla namahrem değil mi…” kitapta altını çizdiğim bir çok cümleden biridir. Yazarın okumuş olduğum 3. Kitabı. İlk 50 sayfada bırakmak çok kez aklımdan geçti ama son 50 sayfada resmen kitap elime yapıştı. İlginç bir konu ve ilgi uyandıran bir anlatım. Kitapta bol bol geçen denizcilik terimleri akıl karıştırsa da bence okumaya değer
Mükemmel bir kurgu muhteşem bir anlatım. Livaneli’nin beni yanıltmadığı ve soluksuz okuduğum bir kitabı daha. Okurken ben olsaydım ne yapardım diye kah Ulu Hakan oldum kah kumandan kah doktor. Yalnız şunu anlıyor insan; yaşanılan kara parçası, devir, ırk, farketmiyor aslında. İnsanoğlunun zaafı da tuzağı da hep aynı… 
Zülfü Livaneli
Zülfü Livaneli
Reklam