Aslı Nur Akaydın
@Asuru
15 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Toplama kampında ancak birkaç gün kaldım. Bir çarşamba günü polisler beni almaya geldi. Gene Esteban García'ya götürüyorlar diye bir an paniğe kapıldımsa da arkadaşlarım, "Polisler üniformalıysa gizli polis değil demektir," dediler de içime biraz su serpildi. Yün kazağımı bıraktım onlara, söksünler de Adriana'nın çocukları için bir şeyler örsünler diye. Tutuklandığımda üstümde olan ve askerlerin önemsiz konularda gösterdikleri titiz dürüstlükle geri vermiş oldukları parayı da bıraktım. Defterimi pantolonumun içine yerleştirdim, kadınlarla birer birer kucak laştım. Duyduğum son şey arkadaşlarımın bana yürek vermek için söyledikleri şarkı oldu; kampa her gelen ve kamptan her ayrılan kadına şarkı söylüyorlardı zaten. Yürürken ağlıyordum. Mutlu olmuştum burada.
Sayfa 434
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ona bir başka cankurtaran fikir daha verdi: düşüncelerini işletmek ve hücreden kurtulup yaşayabilmek için kafasında yazı yazmak, kâğıtsız kalemsiz. Alba'ya başından geçmekte olan bu korkunç ve gizli olaya tanıklık eden bir belge yazmasını önerdi. Öyle ki bilmek istemeyenlerin, normal bir yaşantı yanılsamasını sürdürmeye gücü yetenlerin, bir acılar denizinde pusulayı şaşırmış bir salda olduklarını yadsıyabilenlerin, tüm kanıtlara karşın kendi mutlu dünyalarının birkaç sokak ötesinde başkaları bulunduğunu, bu başkalarının da hayatın karanlık yüzünde yaşayıp öldüğünü bilmezlikten gelebilenlerin dingin yaşamına koşut olarak böyle bir dehşetin varlığını sürdürdüğünü dünya öğrenmeliydi. Clara geldiği yoldan yitip gitmezden önce, "Yapacak çok işin var," dedi torununa. "Hadi bakalım, kendine acımaktan vazgeç, biraz su iç ve yazıya başla."
Sayfa 420
Puan vermedi·293 syf.·
2021 1. kitabı
Birkaç sene önce fuardan almıştım. Göründüğü kadar da ilgi çekici bir kitaptı. Yemeğin ve sofrada yemek yemenin evrimi işleniyor. Hayvanlar, ekmek, çorba, et, sebze, tatlılar, içkiler hep ayrı başlıklar altında işlenmiş. Yeri geldiğinde bunların biyolojik yapıları ve genetik özellikleri de irdelenmiş. Hem biyoloji hem de yemeklere ilgi duyanların kaçırmaması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Son olarak Darwin'le gerçekten bir akşam yemeği yemenin nasıl bir deneyim olabileceğini merak etmiş olabilirsiniz. Eğer Darwin bu yemeğin ilham kaynağı olmakla kalmayıp bizimle beraber yemeğe otursaydı, genetik bilimi alanında elde edilen gelişmeler ve bu gelişmelerin evrimin hangi yönlerine ışık tuttuğu hakkında bilgi edinseydi, şüphesiz şaşkınlıktan ağzı açık kalırdı.
Sayfa 242
Bazı baharatların tadını "yakıcı", bazılarının da "ferahlatıcı" ola rak algılamamız TRP'nin sıcak ve soğuk gibi fiziksel uyarılara ve bazı kimyasal maddelere verdiği tepkilerden kaynaklanır. Acı kırmızıbiber yediğimizde ağzımızın alev aldığını hissetmemizin nedeni, acı biberin etken maddesi olan kapsaisin adlı molekülün aynı zamanda sıcağı da algılayan TRPV1 reseptörünü uyarmasıdır. Aynı şekilde nane bitkileri tarafından üretilen bir monoterpen olan mentol, aynı zamanda soğuğu algılayan TRPM8 reseptörünü uyardığı için ağzımızda ferahlatıcı bir his yaratır.
Sayfa 155