İyice anlamak için zihnimde tercüme ettikçe sanki bu güzel ümitsizlik manzarasının renkleri hep sisleniyor. Kaçıyor. Dikkat ediyor musun? Şu şiirin tavrındaki ahenk ümitsiz ruhuna nasıl yakışıyor? Bak nasıl hafif başlıyor, evvela en hafif seslerden, kelimelerden oluşan bir giriş... Bir inilti ezgisi gibi yavaş yavaş, sanki sürüklene sürüklene gidiyor... Tercüme edince o hüzünlü musiki, o yaş havası kayboluyor... Tercüme sanki bestesi kaybolmuş bir şarkı sözü gibi soğuk...