Dediğiniz gibi olsaydı kutsal kitaplar bir işe yarardı insanları kötülükten vazgeçirdi ama Cehennem korkusu bile düzeltmiyor insanı daha çok sevgi lazım Daha çok Sevgi daha çok hakikat ilk kez bakışları yumuşadı bunlardan sadece hakikat kısmına katılırım evet bize gereken hakikattir ama insanın hakikatı kaç yaşında olursa olsun herkes kendi yanlışıyla yüzleşmeli kendi zayıflığını kendi alçaklığını kendi rezilliğini bilmeli insan bundan anlar çünkü doğası böyle.
Çıkar için her türlü kötülüğü yapmaya yatkın bir ruha sahiptiler sonra da kendilerini bağışlarlardı. İnsanın en büyük kepazeliği işte bu bağışlanma duygusuydu kötülüklerin sürekli tekrar etmesinin nedeni de bu olabilirdi kendimize hoş görmemiz. Eninde sonunda inandırıcı bir gerekçe bulmamamız. Olmadı ben aciz bir kulum her türlü kötülüğü yapabilir suçu işleyebilirim ama yaradanıma sığınır kendime bağışlatırım ucuzluğu.
İnsan denilen yaratığın zihninde yer etmiş olan ; kendi renginin, inancının ve siyasetinin en doğrusu, en iyisi olduğuna ve dünyanın dört bir yanına dağılmış diğer tüm insanların kendisinden daha da talihsiz konumlara sahip olduğuna inanmasını sağlayan o yaygın dar görüşlük, Ruth'da da vardı. Eski çağlarda kadın olarak yaratılmadıkları için Yahudilerin Tanrı' larına şükretmesini sağlayan, modern dönemdeyse başka tanrının yerine yeni bir tanrı koymak için misyonerleri dünyanın en ücra köşelerini gönderen şey işte bu kadar bu dar görüşlülüktü.