Atalay Coşkun
@Atalayubu
Bence bir insan delirmeden de hassas olabilir; önemsiz şeylerle kırılabilecek, yalnızca acı sözlerle bile ölebilecek insanlar vardır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ne yiyecegim, ne içeceğim ve dünyevi bedenim denen bu sefil yemek torbasının nereye koyacağım konusunda niye bu kadar kaygılanmam gerekiyordu? Göklerdeki babam uçuşan serçeleri gözettiği gibi beni de gözetmemiş miydi ve aciz kolunu parmağıyla gösterme lütfunda bulunmamış mıydı? Tanrı parmağına sinir ağzıma sokmuş ve orada sakince, aldırışsızca küçük bir fırtına koparmıştı. Uçlarından kalan parçalar, ince kökler vardı. Parmağından sonra, ki tanrının parmağıydı bu, bir delik kaldı orada, beynimde parmağın geçtiği yerlerde yaralar oluştu. Ama tanrı, parmağıyla dokunduktan sonra beni bıraktı ve bir daha el sürmedi, beni kötülüklerden korudu. Kendi halime bıraktı, kafamda bir dille dolaşmaya bıraktı. Sonsuzluğun efendisi olan, Tanrı’dan bana hiçbir kötülük gelmez.
Atalay Coşkun
, bir kitap okuduPuan vermedi·56 syf.·
4 saatte okudu
·Okunma: 18 Mayıs 2025 22:16
·2025 4. kitabı
Zamanımızın hastalıklı düşüncesi
Zararlı bir işe hizmet ediyorum ve aldattığım insanlar için aylık alıyorum. Namuslu değilim, ama ben tek başıma bir hiçim, kaçınılmaz olan sosyal kötülüğün küçük bir parçasıyım sadece. İlçedeki bütün memurlar da zararlı kişiler ve hepsi havadan para alıyorlar. Demek ki namuslu olmamamın suçlusu ben değilim, zaman. İki yüz yıl sonra da olsaydım bambaşka biri olabilirdim.
