"Hep aynı şey... Bitmek bilmeyen gün ve geceler... Çabuk olsa bari! Ama şu çabuk olan ne acaba? Ölüm, karanlık. Hayır, ölüm olmasın da ne olursa olsun."
"Hiçbir şeyin önemi kalmadı... Ölüm! Evet, ölüm..."diye düşünüyordu. " Oradakilerin hiçbiri bilmiyor, bilmek istemiyor, acımıyorlar. Eğleniyorlar (uzaktan, kapalı kapının üstünden seslerin uğultusunu, çalgı seslerini duyuyordu). Vız geliyor onlara, ama kendileri de ölecekler. Aptallar!.. Ben biraz önce, onlar biraz sonra... Ama onların da başına gelecek. Oysa orada coşup duruyorlar. Hayvanlar!..