Ares ares
@Ates8
Bilim, kendimizi ve başkalarını kandırmamanın en gerçek yoludur.
266 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Ricardo böylel
ikle, bugün bile serbest ticaret teorisinin özünü oluşturan karşıl
ıklı üstünlükler teorisini ortaya koydu. Ricardo' dan önce dış ticaretin
sadece bir ülke bir şeyi ticaret ortağından daha ucuıza yapabildiğinde
anlam taşıdığı düşünülürdü. Sağduyuya dayaman bu
gözlemi zekice tersine çevriren Ricardo; bir ülke her şeyi diğerinden
daha ucuza üretebilse bile, iki ülkenin kendi aralarıında ticaret
yapmalarının anlamsız olmayacağım ileri sürdü. Bu ülke her
malın üretiminde diğerinden daha etkin olmasına karşın , ticaret
ortağına kıyasla maliyet avantajının en yüksek olduğu alanlarda
uzmanlaşarak ticaretten yine de kazançlı çıkabilirdi . Tersine, ticaret
ortağına kıyasla diğer ülke hiçbir ürünün üretiminde maliyet
avantajına sahip olmasa da, eğer en az maliyet dezavantajına
sahip olduğu ürünlerde uzmanlaşırsa o da ticaretten kazançlı çıkabilirdi
. Bu teori ile Ricardö 1 9 . yüzyılın serbest ticaretçilerine,
serbest ticaretin her ülkeye yarar sağladığını ileri sürmeleri için
basit fakat güçlü bir araç sağlamıştır.
Ricardo'nun teorisi kendi dar sınırları içinde bütünüyle doğrudur.
Karşılaştırmalı üstüklükler teorisi haklı olarak mevcut teknoloji
düzeyini veri kabul etmekte ve ülkelerin nisbeten daha rekabetçi
oldukları alanlarda uzmanlaşmalarının kendileri içiın daha
iyi olacağını söylemektedir. Kimse bu görüşe karşı çıkamaz.
Fakat bir ülke başka birkaç ülkenin yapabildiği daha zor şeyleri
yapabilmek ve ekonomisini geliştirmek amacıyla dalha ileri
teknolojileri elde etmek istediğinde Ricardo'nun teorisi işe yaramaz.
Yeni teknolojilerin absorbe edilmesi zaman ve tecrüibe gerektirir.
Dolayısıyla teknolojisi geri olan üreticiler bu öğrenme
döneminde dış rekabete karşı korunmaya ihtiyaç duyarlar. Bu tür
bir koruma, ülke daha iyi ve daha ucuz ürünleri ithal etme
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Adam Smith, Walpole'un politikalarının devrinin geçtiğinin
farkındaydı. Bu politikalar olmaksızın pek çok İngiliz sanayi dalı
, kendilerinden üstün yabancı rakiplerini yakalama şansı elde
edemeden önce silinmiş olacaklardı. Fakat İngiliz sanayileri
uluslararası düzeyde birkez rekabet gücü kazanınca; korumacılık,
eskiye kıyasla daha az gerekli hatta rakipleri de korumacılığa
sevk eden bir noktaya geldi . Smith'in gözlemlediği gibi, artık korunmaya
ihtiyaç duymayan endüstrilerin korunması, bunların eski
dinamizmlerini ve etkinlik düzeylerini yitirmelerine yol açıyordu
. Dolayısıyla serbest ticareti benimsemek şimdi gittikçe artan
ölçüde İngiltere'nin menfaatineydi. Bununla birlikte Smith
kendi zamanının ötesindeydi. Görüşleri hakikaten etkili olmadan
önce başka bir kuşağın daha geçmesi gerekiyordu ve Ulusların
Zenginliği'nin yayımından 84 yıl sonrasına kadar İngiltere gerçek
anlamda bir serbest ticaret ülkesi olmadı.
Ulusların Zenginliği'nin yayınından kırk yıl sonrasında
1 8 1 5 'teki Napolyon Savaşları'nın sonuna kadar, Belçika ve İsviçre
gibi ülkelerin liderliği elde tuttukları birkaç alan dışındaki
tüm alanlarda teknolojik liderliğe sahip olan İngiliz sanayicileri ,
dünyada güçlü biçimde yer edinmişlerdi . İngiliz imalatçılar serbest
ticaretin artık kendi menfaatlerine uygun olduğunu kavradılar
ve bunu savunmaya giriştiler (daha önce söylediğim gibi kendilerine
uygun olduğunda tic�eti sınırlamaktan doğal olarak
memnunlardı.
1721 de İngiltere’nin ilk başbakanı olan Robert Walpole,sömürgelerde yaşayanların birincil emtiaların üretimine
saplanıp kalmalarını ve hiçbir zaman İngiliz sömürgecilere rakip
olamamalarını tümüyle teminat altına almak istiyordu. Dolayısıyla,
sömürgelerde yaşayanlar en karlı 'ileri teknoloji' sanayilerini
İngiltere'nin ellerine terk etmeye zorlandılar. Bu d_urum İngiltere'ye
dünyanın gelişme sürecinin en ileri safhasında bulunmaktan
kaynaklanan yararların tadını çıkarma garantisi veriyordu.
hükümetlerce ihraç
ürünleri kalite standartları konulması** gibi , 1 950'lerde Japon politika
yapıcıları tarafından icat edildiğine inanılan politikalar (ben
de öyle olduklarını sanıyordum) , gerçekte daha erken dönemlerdeki
İngiliz buluşlarıdır.16
Walpole'un korumacı politikaları , İngiliz imalat sanayicilerinin
Kıta Avrupasındaki rakiplerini yakalamalarına ve nihayetinde
hızlanıp önlerine geçmelerine yardım ederek, sonraki yüzyılda
yürürlükte kaldı . İngiltere 1 9 . yüzyılın ortasına kadar hayli korumacı
bir ülkeydi . 1 820 'de İngiltere'nin sınai mallar ithalatında
ortalama gümrük tarife oranı, Alçak Ülkeler' deki % 6-8 , Almanya
ve İsviçre' deki % 8- 1 2 ve Fransa'daki % 20'ye kıyasla % 45-
55'ti . '7
Bununla birlikte gumrük tarifeleri İngiliz ticaret politikasının
cephaneliğindeki tek silah değildi . İş sömürgelerine geldiğinde
İngiltere, gelişmesini istemediği ileri sınai faaliyetlere doğrudan yasak koymaktan memnundu. Walpole, Amerikalıları yüksek
katma değerli çelik ürünleri yerine düşük katma değerli pik ve
çubuk demir üretiminde uzmanlaşmaya zorlayarak, yeni çelik
kesme ve haddeleme fabrikalarının inşasını yasaklamıştır.
İngiltere iç ve dış pazarlarda kendi ürünleriyle rekabet eden
sömürgelerinden İngiltere 'ye ve başka ülkelere ihracatı da yasaklamıştır.
O Zamanlar kendi ürettiğinden daha üstün olan Hintli
pamuklu tekstil ürünlerinin ('calicoes') İngiltere'ye ithalatını yasaklamıştır.
1699'da İrlanda'nın yünlü kumaş endüstrisini yok
ederek ve Amerika'daki yünlü imalatının ortaya çıkışını baskı altına
alarak, sömürgelerinden üçüncü ülkelere yünlü giyim eşyası
ihracatım yasaklamıştır
Robert Walpole 1721 ' de İngiltere’de
başbakan olmuştur.
Başbakan olunca Walpole İngiliz sanayi ve ticaret politikalarının
odağını ciddi biçimde farklılaştıran bir politika reformunu
uygulamaya soktu . Walpole'dan önce İngiliz hükümetinin politikaları
genel olarak sömürgecilik ve Denizlerde Seyir Kanunu
(Navigation Act) (Bu kanun İngiltere'yle ticarette tüm malların
İngiliz gemileriyle taşınmasını zorunlu kılıyordu.) vasıtasıyla ticareti
geliştirmeyi ve devlet gelirlerini artırmayı amaçlıyordu. Yünlü
kumaş imalatının özendirilmesi en önemli istisnaydı. Fakat bu
bile kısmen, daha çok devlet geliri elde etmek isteğiyle planlanmıştı
. Walpole'un 1721 'den sonra uygulamaya soktuğu politikalar;
tersine , kasıtlı biçimde imalat sanayilerini özendirmeyi
amaçlıyorlardı. Yeni kanunu uygulamaya sokarken kralın parla mentoda yaptığı konuşma aracılığıyla Walpole: "Sınai malların ihracatı
ve yabancı hammaddelerin ithalatı kadar hiçbir şeyin kamunun
yararına katkı sağlamadığı ortadadır" diyordu.
12
Walpole'un 1 72 1 kanunu esasen İngiliz imalat sanayilerini
yabancı rekabetten korumayı, bunları sübvanse etmeyi ve ihracata
teşvik etmeyi amaçlıyordu.13 İmalatta kullanılan hammaddeler
üzerindeki gümrük vergileri indirilirken, hatta tümüyle kaldırılırken,
ithal edilen yabancı sınai mallar üzerindeki gümrük vergileri
ciddi ölçüde yükseltildi. Sanayiye dayanan ihracat, sübvansiyonları
da içeren bir dizi tedbirle t�şvik edildi. 14 Nihayet, dürüst
olmayan imalatçılar İngiliz mallarının yabancı pazarlardaki itibarına
zarar vermesin diye sınai malların, özellikle tekstil ürünlerinin
kalite kontrollerinin yapılması için düzenlemeler getirildi. 15
Bu politikalar Japonya, Kore ve Tayvan gibi Doğu Asya'nın
il. Dünya Savaşı sonrasındaki 'mucize ekonomileri' tarafından
aynı ölçüde başarıyla