Bu kitap serinin ara kitabı gibiydi. Aksiyon kitabın sonu ve başı harici az, romantizm yok denecek kadar az, hikayeye yeni giren karakterleriyle -Nikolai- güzel bir kitaptı.
İlk kitabı daha çok beğenmiştim en azından Karanlıklar Efendisinin o gizemli havasını okumak bu kitaptaki savaş hazırlığını okumaktan daha iyiydi. Kitapta Malyen’in olduğu çoğu sahneyi okurken ruhum sömürüldü. Alina ile aralarındaki konuşmaları okurken Alina’yı omuzlarından sallayıp “Kızım kendine gel!” demek istedim çünkü Malyen hem kendine hem de Alina’ya zarar veren bir karakterdi.
Bunların haricinde ilk kitaba nazaran sürükleyiciliği daha az fakat merak unsurunun yine de korunduğu bir kitaptı. Ara bir kitap olduğu için bizi yerden yere vuracak olaylar çok yaşanmadı. Sadece sonunda (spoiler olabilir) Genya’ya olan şey ve Alina’nın o yaptığı şey kalp atışlarımı biraz yükseltti diyebilirim.
Bu kitaplardaki sanarım en sevdiğim şey sondaki kısa hikayeleri okumak. Burdaki hikaye “Aşırı Kurnaz Tilki”idi ve çok güzeldi.
Serinin son kitabının daha güzel olacağını düşünüyorum.
Kitapla kalın.