Fatimə Şəfiyeva
@Athena24
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu Rövşən Abdullaoğlunun ikinci kitabıdır ki oxuyuram. Belə bir yazıçını çox geç kəşf etdiyimi düşünürəm. Axıcılıq möhtəşəmdir. Bu kitaba başlayanda tərəddüd edirdim. Afrika və qəbilələr mövzusu məni heç vaxt cəzb etməmişdi. Kitab qida zənciri və insanlıq arasında əlaqəni, mübarizəni göstərir. Belə izah edim ki, kitabda bir çox qəbildən bəhs olunub və bu qəbilələrdən biri digər qəbilələrin yemidir. Çox əvvəldən digər qəbilə fərdlari efeləri yem olaraq seçmiş bu illərlə belə davam etmişdi. Bəlkə də qida zəncirinin tələbi budur. Amma efelərdə insandır və onlar yem olmağı qəbul etmirlər.
Dəhşətlisi de odur ki Afrikada hələ də buna bənzər hadisələr baş verir. İnsanlar bir birini ovlayib yeyir.
Amma məncə bu məsələylə şahid olmaq üçün Afrikaya getmək ora nəzər salmaq lazim deyil.
Elə, dünyanın hər yerində bu dəhşət baş verir. Bəlkə də insanlar bir birlərini yemirlər amma bunu etmək üçün başqa üsul tapıblar . İnsanlar bir birini inanc ,dil, irq fərqliliyinə görə didirlər. Necə ki digər qəbilələr Efeləri din və görünüş fərqliliyinə görə xor görüblər. Ətrafımıza baxdıqda insanların daim qınağı çıxış yolu kimi görməyi bizə yad deyil. İnsanlar empatiyadan uzaqlaşırlar.( Əlbəttə ki istisnalar olub.məsələn: lano, maqu kimiləri və sairə).Çünki insan eqoist varlıqdır. Onunçün tək doğru öz doğrularıdır. Başqasının tanrısını özün ki ilə müqayisə etmək qorxudur bəlkə də bizləri.
Nə isə sonda onu demək istəyirəm ki, birgün Azərbaycanda animasiya sahəsi inkişaf etsə bu hekayəni anime versiyasını görmək mükəmməl olardı.Ümid edirem ki birgün bu hekayəni animasiya olaraq yada salacağam.
Reklam
Puan vermedi·424 syf.··
Beğendi
·2024 10. kitabı
·16 günde okudu
·Okunma: 16 Ağustos 2024 10:55
Çox gözəl kitabdır. İndiyə qədər məni ağladan kitab olmamışdı. Bu ilk idi. Hətta belə deyərdim ki ağlada ağlada maarifləndirən kitabdır. Hər obrazın özünə məxsus dərinliyi var. Hər biriylə empatiya qura bilirsən.
Bir səhifədə yazılıb:" Ölüm bütün canlıların yayınmağa çalışdığı ən böyük tragediyadir."
Lakin səhifələrlə irəlilədikcə ən böyük tragediyanın, ən böyük faciənin insanın yaratdığı siyasetin səbəb olduğu müharibə olduğunu anladım. Müharibə ölümdən belə dəhşətlidir. 100 illər bir birinə qardaş dəyən xalqlar, biri birilərini vəhşicəsinə qətl edib ,əzab verməyi fəxr hesab ediblər. Əslində heç bir xalq heçbir halda müharibəni istəməz , istəməzdidə. Lakin siyaset elə bir manipulyasiyadır ki, xalq müharibəni ehtiyac bilir,neçə illər arzusunda olduğunu düşünür.
Kitabdada deyildiyi kimi müharibədə ən çox yaralananlar qadınlardır. Nəcə ki Adriana...
Sonda isə hamıya arzu edirəm ki həyatinda mütləq bir Əmin olsun. Olmasa da çalışaq Əmin kimi biri olaq.Əmin kimi sevək, Əmin kimi sevilək
hiç kimse sıradan değil
Bayıldım, bittim bir kitap değil. Orta seviyyede. Çok akıcı, bi çırpıda bitirilecek türden. Zaten sayfaların çoğunda resim var ve fazla boşluklar bırakılmış.
Hikaye sonlarda daha da anlamlı olmaya başlıyor.
En çokta Marvın neden cimrilik yaptığını anladığım an hikaye gözümde başka boyuta taşındı.( Marvı hiç sevmezdim, hatta "Ed neden bununla arkadaş" diye sorgulardım). Belkide en derin karakterde kendisidir.
Ama sonu sanki bitirmek için bitirilmiş gibi. Daha anlamlı, daha sarsıcı bir şey olmalıydı. Yinede okuması keyifliydi.