Le Cagot tembel bir sesle, "'Evet, iyi bir hayat" dedi. "Ben çok seyahat ettim, dünyayı avcumun içinde çevirdim ve bir șeyi iyice anladım, insanı en mutlu eden şey, ihtiyaçlarıla varlıkları arasında bir
denge bulunmasıdır. Bütün sorun, bu dengenin nasıl sağlanacağı. Insan bunu belki varlıkların yükseltip ihtiyaçlarının düzeyine çıkararak
yapabilir. Ama bu budalalık olur. Bunu yapmak, arada bir sürü doğa
dışı şeyler yapmayı gerektirir. Pazarlık etmek gibi, çalışmak gibi, çabalamak gibi. Öyleyse? Öyleyse akıllı bir adam dengeyi, ihtiyaçlarin azaltarak, yani onları varlıklarının düzeyine indirerek sağlar. Bunu
yapmanın da en iyi yolu, bedava olan şeylerin değerini bilmektir. Dağların, kahkahanın, şiirin, bir dostun verdiği şarabın, yaşlı ve sişman
kadınların.. Bakın bana! Ben elimdekilerle mutlu olmayı çok iyi bilen
biriyim. Bütün mesele elimdekileri yeteri kadar çoğaltmak."
