cansu
@Atufet
yeni mezun, yeni evli bir hanımefendi
Dermân arardım derdime...
İlacının son damlacıklarını diline akıtmaya çalışan çaresiz bir hasta gibiyim varlığının yanında. İlacım işe yaramıyor ama ben yine de şişenin dibini görüyorum. Belki bu sefer... Belki belki... Olmuyor. Sürekli aynı yerde ayağın takılması ve kafanın gözün dağılması.. Ne zaman bitecek bu oyun ve eğlence?
Reklam
Gönül aşk diline sır olmuş susuyor.
"Biz her şeye,
esirgeyen ve bağışlayan,
çokça esirgeyen ve çokça bağışlayan,
hep esirgeyen ve hep bağışlayan
rabbin adıyla başlayan adamlarız anna."
denilmiş. O zaman adamca başlayayım.
Kapısı sırlı bir odada, bir mum ışığında dünyanın yalan olduğunu atom altı parçacıklarım ile hissediyorum. Üzüldüğüm hiçbir şeyin hakikat olmadığını, yaşamak denen sahtekârlığın bir ayinelik olduğunu idrak ediyorum.
Yine de bu savaşı kaybediyorum. Elini tutamıyorum. Tam diyorum ki 1400 yıldır neden hep onunla başlayan adamlar kaybediyor... Sonra diyorum ki inanmak kaybetmektir. Ve çokça yitirmek. Bir onu kazanmak, bir onunla dirilmek için kaybetmek gerekir.
Az kaldı. Asl'a kavuşacağız.
"Eşyadan yorgunum." diyen gibi.
Puan vermedi·208 syf.·
2023 18. kitabı
Reklam