Bütün acılar ölümle birlikte yok olup giderler; Ölüm, doğmadan önce içinde olduğumuz huzura kavusturur bizi.Ölülere acıdığına göre doğmamış olanlara da acıyın öyleyse.
Çünkü bir mutsuzluğu başımıza gelmeden önce asla gözümüzün önüne getirmiyoruz.Sanki özel bir ayrıcalık bize bahsedilmiş, onunla güvence altındayız gibi düşünüyoruz.Başka insanların talihsizlikleri,bütün insanların ortak kaderi olduklarını anlamamızı sağlamıyor.