“Geçip gitmiş olsalar bile ne kötü günlerdi ama değil mi Varvara? Yıllar geçtikçe kendimizi toplayacağız. Gençliğim nasıl da gözümünün önünden geçiyor!”
“Ben eski hâtıraları tam bir surette ancak doğdukları, ait oldukları yerlerde bulabiliyorum. Manzaraların unutulmuş parçaları, âşiyânın âşinâ kokuları kaybolmuş çehrelere, geçmis vak'alara daha başka bir kuvvet veriyor, kalbi daha derinden derine müteessir ediyor.”
“Her yaz nerede olursam olayım, tam bu mevsimde, bu ayda bir ağır bulut gibi üstüme çöken o müphem yaşamak yorgunluğu, içimdeki sönük, kırgın fütur acaba oralara ait bir gizli dâüssıla mıydı?”
“Artık birbirimizi bulduk değil mi Kınalı Yapıncak? Seni tekrar gördüğüm vakit artık bana yabancı gibi bakmayacaksın, bu büyük sevdaya artık "dudaklarımızın ve gönlümüzün biraz ince bir eğlencesi" demeye cesaret edemeyeceksin, değil mi?”