Mümin değilim, ama ilk günahın fikir olarak varlığını benimsemek zorundayım, çünkü bu fikri kim bulduysa tam isabet kaydetmiş. İnsanın tarihi bir düşüşle başladı. Bununla birlikte, öncesinde cennet olduğunu kabul edemiyorum; daha ziyade, insan kendini göstermeye başlayınca bir şeyin çatırdadığına inanıyorum; belki de tam anlamıyla insan haline geldiği zaman içinde bir şeyin kırıldığına. Uzun zaman boyunca Roma İmparatorluğu'nun gerilemesiyle ilgilendim. Bu imparatorluğun ümitsiz ve toptan utanç içindeki sonu bütün uygarlıklar için birmodeldir. Şimdi Batı'yla ilgileniyor olmam da, önceki büyük uygarlıkların günbatımını hatırlattığı içindir.
Kesin bir biçimde hiçbir kehanette bulunulamaz. Hiç kimse bunu belirgin bir biçimde görme durumunda değildir; ama insan macerasının sonsuza dek süremeyeceği söylenebilir. İnsan için felaket, yalnız kalamamasından gelir. Kendi başına yalnız kalabilen tek bir kişi yoktur. Günümüzde, kendi başına yaşaması gereken herkes alelacele televizyonu yada radyoyu açıyor.
Hükümetin biri televizyonu ortadan kaldırsa, sanırım insanlar sokaklarda birbirini öldürürdü, çünkü sessizlik onları dehşete düşürürdü. Uzun zaman önce, insanlar kendileriyle çok daha fazla temasta kalıyorlardı, günler, aylar boyunca; ama şimdi, mümkün değil artık bu. Onun için felaketin vuku bulmuş olduğunu söyleyebiliriz; ki bu da felaket halinde yaşadığımız anlamına gelir.