Aysun Çavdar
@AyStarstuff
Kitap Böcüğü :)
Reklam
Beyaz Geceler, Dostoyevski'nin 'yalnızlık' kelimesini satırlarına ilmek ilmek işlediği bir kitap. O yalnızlığı üzerinden soyup atmaya çalışan bir düşseveri ve onun yaşadığı kısa bir zaman dilimini anlatıyor.
Ninesi ile birlikte yaşayan Nastenka ile tanışması, düşlediği geleceğin kapılarını aralar ona ama kız başka birini sevdiği için gerçek hislerini açamaz. Nastenka'yı sevdiği adamla bir araya getirmek için kendi aşkından feragat eder.
Baş karakter için iyi mi yoksa kötü bir son mu olduğuna bir türlü karar veremedim. Bir yandan dileği gerçekleşti diğer yandan başladığı noktaya geri döndü. Hem sevindim hem üzüldüm. Buruk bir tat bırakıyor insanda :)
Bana Peterburg halkı, akın akın yazlığa gidiyor, kent ıssız bir çöle dönmüş gibi geliyordu. Üzgün ve dargındım; benim gidecek bir yerim yoktu. Her yük arabasının ardına takılmak, efendi kılıklı her adamın arabasına sokulup birlikte gitmek istiyordum. Ama hiçbiri beni çağırmıyordu yüzüme bile baktıkları yoktu.
Reklam