Bu yüksek mevkilere çıkanların kötülükte, zulümde, ahlaksızlıkta birbirleriyle rekabet ettiklerini görüyordu. Jandarma neferinden sadrazamına kadar bütün hükümet, altlarında bulaşıcı bir hastalık gibi, müthiş bir istibdat hissi mevcuttu. Hepsi ahaliyi ezmek, soymak için kendilerinde yetki görüyorlardı. Bütün memurlar halkın hizmetçisi değil hakimi olmaya alışmışlardı. Millet uyanmadığı için bu zulümlere, bu tahakkümlere tahammül ediyordu. Millet hükümet kuvvetini dengeleyerek, düzenleyip sınırlayamıyordu. Ezilmeye mahkumdu.