Senaryoyu kafamda defalarca yeniden kurdum. Bunun hakkında ne kadar çok düşünürsem o kadar çok umutsuzluğa kapılıyordum. Çamura saplanmıştım. Kendimi çamurdan kurtarmaya çalıştığım her sefer yapayalnız, çaresiz ve darmadağın olmakla ilgili görüntüler zihnimde canlanıyordu.
İnsan bedeni bir görüntüden ibaret olabilir. Beden gerçekliğimizi saklar, ışığımızın veya gölgemizin üzerindeki katmandır. Gerçeklik ruhtur. Kesin konuşmak gerekirse, yüzümüz maskedir. Gerçek insan, tenin altındakidir.
Bilinmezlik, kimi zaman insan zihnini hazırlıksız yakalar. Karanlıktaki ani bir yırtılma, görülmez olanı görünür yapar, sonra yine kapanır. Bu keşifler dönüştürücüdür kimi zaman; bir deveciden Muhammed, bir keçi çobanından Jeanne d'Arc çıkarırlar.