Her gece ' dünkü acılar' yok olur. Yarınki acının bugünkü ile sadece adı aynıdır, kendisi değil.
İnsan 'Bugün dayanacağım' deyip, yarın geldiğinde 'Bugün de dayanacağım' demeyi öğrenmeli, durmadan acıyı genelleyen, sabrıysa yaymaya çalışan o şeytani istese kulak asmamalıdır.
İmam Gazali'nin tabiriyle, babamızın midesine girenler bizim karnımızı doyuramadığı gibi, bizim yediklerimiz de evlatlarımızı doyurmamaktadır. Bu anlatımda baba geçmişi, oğul geleceğimize sembolize ederek; dünün ve yarını sabrını bugüne bir faydası olmayacağı ifade edilmiş olur.
Nurullah Genç Rüveydâ şiirinde önce "alaca bir at koşar içimde/zamansız, mekansız nefese doğru" diye yazar ve sona doğru gelince "at vuruldu; içim paramparça rüveydâ" der. herkes bilmez fakat bu bir ölümdür..
at vuruldu; içim paramparça rüveyda
gölgelerin ardına sakladım kusurumu
sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin
ben burda damla damla eriyip akıyorum
yine de, çiğnetemem kimseye gururumu
istenmediğim yeri sessizce terkederim
hatıra kalsın diye bırakır da ruhumu
mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim