"… Kapalı bir zihin, açılamayacak bir kapı gibidir– duvardan farkı yoktur."…"Duvarların başkalarını dışarıda tutup içeridekileri korumak için inşa edilseler bile aynı zamanda içeridekileri yalıtarak kalıcı bir barışa engel oluşturduklarını düşünmek isteyebilirsin."
İlk ayrılığımın böyle olacağını hiç düşünmemiştim. En azından… Bir şeyler hissedeceğimi sanmıştım. Kuşların ötmeyi bırakacağını ve gökyüzünün griye döneceğini düşünmüştüm. Bir zamanlar kafamda canlandırdığım o boşluğun hayatıma kurulduğunu fark etsem de aynı hissettirmiyordu işte. Her insan ilk kalp kırıklığını kafasında canlandırır mıydı bilmiyordum ama kendiminkinin biraz daha ilginç olmasını beklemiştim. Fakat ne yazık ki bütün aşk hayatım gibi ayrılığım da yavandı. Hiçbir şey değişmemişti…