Yazar:
Michael J. Sullivan
Çevirmen:
Cihan Kahramancı
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 39 dk.
Sayfa Sayısı:
376
Basım Tarihi:
10 Nisan 2025
İlk Yayın Tarihi:
Şubat 2020
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
Age of Death
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786052655566
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İlk İmparatorluğun Efsaneleri serisinin beşinci kitabı Ölümler Çağı; yaratıcı ve derinlikli evren kurgusu, evrenin yaratımına dair mitolojik öyküsü, Tanrılar, Tanrıçalar, Fhreyler, Belgriclungreialar, Rhunlar, Aesiralar gibi varlıkları; "Sanat" adı verilen özgün büyü sistemi; Elan ve Eton olarak adlandırılan yeryüzü ve gökyüzünü konu alan hikayeleri; ölenlerin gittiği katmanlara ayrılmış yeraltı dünyası ve ilmek ilmek işlenmiş kurgusuyla çok beğendiğim bir kitap oldu.
Özellikle Pyrie (ölenlerin gittiği yeraltı dünyası)’ye yer verilmesi ve dünyanın yaratılışından ırkların oluşumuna, savaşlara, Fhreylerin (bilinen adıyla elflerin) kendilerini Tanrı ilan edip Rhunlar (insanlar) üzerinde kurdukları hâkimiyete kadar tüm evrenin incelikle ve etkileyici biçimde aktarılması, bu kitabı seride düğümlerin çözüldüğü bir yapı hâline getiriyor.
Persephone’un emriyle Fhreylerin Feyni Lothien ile görüşebilmek için tutsak alınmayı göze alan Suri, Kayyım İmalyn ile görüşür. İmalyn, Feynin yönetim anlayışı ve Sanat kullanan Miralyitlileri ön plana çıkaran tutumu sebebiyle tahtı oğluna devretmesi gerektiğini düşünmektedir. Bu planında, Sarı’nın ejderha yaratmanın sırrını Lothien’e vermesi kilit bir rol oynar. Suri bu tutsaklık sürecinde İmalyn ve gri suikastçılardan Makareta ile ittifak kurarak gizli bir mücadelenin içerisine adım atar.
Malcolm’un verdiği anahtarla yeraltı dünyasına geçen Theresa, Brin, Moya, Fhrey Tekchin, Belgriclungreia Yağmur, Roan ve Gifford, ruhların gittiği tehlikeli ama bir o kadar da gizemli alemlerle karşılaşır. Arzu ve isteğin bulunmadığı bir bekleme âlemi olan, kişinin eski yaşamına benzer bir dünya inşa ettiği Rell’de, Tanrı Drome ile yolları kesişen grup, daha önce kaybettikleri sevdikleriyle yeniden bir araya gelme imkânı bulur. Ancak Fhreylerin
Bu kitapta en çok dikkat çeken şey her karakterin kaderinin artık birbirine görünmez iplerle bağlanmış olması. Hiçbir gelişme boş değil, hiçbir dönüş noktası tesadüfi durmuyor. Daha önceki kitaplarda küçük birer ayrıntı gibi geçen olayların burada nasıl büyük bir bütünün parçası olduğunu fark ediyorsunuz. Sullivan burada dünyanın mitolojisini sadece genişletmemiş aynı zamanda az bilinen karanlıklarını da gün yüzüne çıkarmış. Tanrıların, efsanelerin, güç mücadelelerinin ardında yatan asıl kırılmalar bu kitapta belirginleşiyor. Ama bunu karmaşık bir dille değil, anlaşılır, temiz ve etkileyici bir anlatımla yapıyor. İşte bu sadelik o yoğun duyguları daha da keskin hissettiriyor. Sullivan, kayıpları anlatmayı bilen bir yazar. Sadece karakterlerin ölümü değil, umutların, ilişkilerin, hayallerin kırıldığı o sessiz anlar… Özellikle final bölümlerine yaklaşırken kitabın adına yakışır bir ağırlık çöküyor sayfalara.
Seri boyunca biriktirdiğim tüm merakı, duyguyu ve beklentiyi fazlasıyla karşıladı.
Bu adama seriyi uzat diyen kimse bir daha yapmasın. Adam hikayeyi uzatabilmek için karakterlere yapmayacağı şeyler yaptırmaya, olayların gidişatında mantık hataları yapmaya, hatta onları sürdürebilmek için daha fazla saçmalamaya başlamış. İnanılmaz derecede irrite olmuş durumdayım. Sayfaları zoraki çevirdim derken içim ne kadar rahat bilemezsiniz. Akmadı kitap. Ne yaparsam yapayım hiçbir şekilde akmadı.
İlk üç kitabın hatırı olmasa ve aptal gibi devam kitaplarını önceden almış olmasaydım devam etmezdim bu seriye bu kadar net söylüyorum. Çünkü açık bir şekilde gerek yokmuş. Zorlama olduğunu hissettiğim an kitaba bakış açım tamamen değişti ve yazar bunu benim açımdan asla telafi edemedi. Sevdiğim bazı karakterlere olan sevgimi elimden aldı, bazılarına saygımı kaybettim, savaşa olan ilgimi kaybettim, taraf tutamıyorum, akıl küpü olan karakterlerin bir anda aptallaşmasını hazmedemiyorum, en önemli şeyleri bir hiçmişcesine harcamasını ve önemsizleri bir anda önemli hale getirmesini inanılmaz uyumsuz buluyorum, kendi yarattığı mekanları yönetememesi saçmalığına inanamıyorum vs. vs. vs...
Yani adam kendi yarattığı kahramana saygı duymuyorsa ben neden onun yazdığı mantıksız kurguya saygı duyayım ki? Olmamış. Bunca zamandır harcadığım emeğe karşılık son kitabı da okuyacağım sonra da bu yazarı bir daha görmek istemiyorum...
Ölümler çağı·376 syf.·
9/10
2026 156. kitabı
Ölümden konuştuk bu bölümde, ölünce sevilebildiğini öğrendik, cennet-cehennem tasvirleri çıktı karşımıza, hatta araf! tokat gibi çarptı o tasvirler, üşüdük…Durduk düşündük okuyucu olarak, gerçeklik yas tutar mı diye? Ürktük sanki…Yine dostluk, iyilik, bağlılık baki kaldı. Çok gerçekti bu sefer sahneler, gerçekler de acıttı.!
Kitap serinin diğer kitaplarına göre biraz bogucuydu. Pek fazla heyecanla okuduğum bir bölüm hatırlamıyorum. Bir geçiş kitabı tarzındaydi. Çok kopuk kopuk gibi hissettim. Baglayamadi kendine fazla. Okuması elbette zevkli ama ne bileyim pek bağlamadi kendine.
Diğer dünya sahneleri çok karışıkti ya ne oldu ne bitti neler oluyor anlamadım. Birşeyler oluşturmaya calismis yazar ama eğrelti durmus bir havası vardı. Belki anlamak için tekrar okuyabilirim bu kitabı. Çünkü birşeyler oluyor ama ben anlamadım. Dünyanın oluşumu ırkların ortaya çıkış hikayesi falan var kitapta ama yazar onu bile kopuk kopuk anlatmış.
Ya şu moya karakteri ne Allah için ya. Salak salak triplerde yazmaya gerek var mı? Karşında bir tanrı var mesela kezban kezban konuşuyor. İnandırıcılığını öldürmüş hikayenin. Çok gıcık oldum.
Ruhlar dünyası gerçekten karman corman ya kim nerede ölüyor ne zaman geliyor nasil oluyor dağıtmış.
Okumaktan zevk aldığım tek sahne genel olarak Suri ve kralın oğlu.
Kralın oğlunun karakter gelişimi beni nihayet kendine cekti.
Neyse okuması zevkli. son kitapta görüşmek üzere
Ölümler Çağı kitap fena değil ama 4. Kitaptan sonra biraz daha aksiyon beklemedik değil. Suri'nin bölümleri o kadar az ki böyle onun bölümleri gelsin diye hızlı hızlı okuduğumu biliyorum. 6. Kitapla artık bitmesi lazım okudukça açılan bir kitap değil okudukça biran önce bitsin cinsinden bir kitap olmuş.
