Yazar:
Michael J. Sullivan
Çevirmen:
Cihan Karamancı
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 47 dk.
Sayfa Sayısı:
416
Basım Tarihi:
Temmuz 2024
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
Age of Legend
ISBN:
9786052654163
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Efsaneler Çağı hakkında bir inceleme olmaması elbette kitabın yeni basılmış olması ile ilgilidir diye düşünüyorum.
İlk İmparatorluğun Efsaneleri serisinin 4. kitabı olan Efsaneler Çağı'nı okumaya başladığınızda zaten yazar sizi diğer üç kitabı okumaya yönlendiriyor kitapları sırasıyla okumanız gerekiyor hatta şöyle bir tavsiyede benden, serideki kitaplara çok fazla zaman aralığı vermeden arka arkaya okumanız. Ben öyle deneyimledim ve çok keyif aldım. Aslında öyle okuyunca sanki 2000 sayfalık bir destan okuyor hissi ve karakterlerin tüm yönleri ile tanımanıza çıktıkları yolculukta onlarla adımlamanızı sağlıyor.
Yazar bize bundan binlerce yıl öncesini sunuyor daha önceki incelemelerimde de bahsettiğim gibi yazı ve tekelerk bile yeni bulunmuş. Ve daha ilk imparatorluklar kuruluyor. Ejderhalar nasıl doğdu? Bu konuda da bir yeni fikir ortaya atmış oluyor.
Yazarın dili ve kitabın çevirisi mükemmel. Okurken kesinlikle akıp gidiyor. Yazar daima okuyucuyu netleştirme çabasında ve unuttuğunuz bazı detayları satır aralarında size kendini tekrar etmeden yeni bir cümle ile hediye ediyor.
Kitabımız büyük savaştan 6 yıl sonrasına odaklanıyor. Savaş 5 yıl sürmüş herkes oldukça yıpranmış. Ana karakterlerin bir çoğu hayatta ve yaşama tutunmaya çalışıyorlar ama ateşkes olmasa bile bir barış teklifi geliyor Freylerden. Ama şartları var Suri'yi tek göndermeleri barış elçisi olarak. Suri zaten yaşayan ölü gibi olduğu için çünkü en yakın iki dostunu kurban etti ejderha yaratabilmek için. ben giderim diyor. Suri çok güçlü diye sanırım kimse itiraz etmiyor gidişine. ya bu kadar kıymetli bir mistik güçlü kişi nasıl gönderilir korumasız aklım almıyor.
ve Anlıyoruz ki Freyler Suri'ye tuzak kuruyor tasma takıyor ve ejderha nasıl yaratılır sırrı istiyorlar... Suri'nin hem Nypron'u hem de
İlk İmparatorluğun Efsaneleri serisinin dördüncü kitabı Efsaneler Çağı;epik bir evreni tüm unsurları ile birlikte yansıtan kurgusu, psikolojik mekanizmaları öne çıkaran diyalogları, fhreyler, rhunlar, dhergler gibi ırkları, farklı ırkların yaratıcıları olan Tanrıları, zayıflıkları ve güçlü yanları ile varlıklarını ortaya koyan renkli karakterleri, ilkel çağlardan başlayarak bir medeniyetin ortaya çıkışı hikayesini yansıtan evreni ve ikinci yarısında farklı bir dönemece evrilen yapısı ile beğendiğim bir seri devamıydı. Yazar bu kitap ile birlikte hikayenin yeni bir yola girdiğini, beş ve altıncı kitapların bu güzergahta ilerleyeceği bilgisini veriyor. Kitap üç kısma ayrılıyor. İlk kısım bir önceki kitabın bittiği yerden başlarken; ikinci kısım bir sene; üçüncü kısım beş sene sonrasında devam ediyor.
Fhreyler ve Rhunlar arası süren savaş Raithe'nin fedakarlığı ve Suri'nin büyük yeteneği ile Rhunlar lehine dönse de ; Galantialıların Lideri Nehpyron ve Fhreyler'in Feyni Lothien uzlaşmaya yanaşmamaktadır. Malcolm gizemli varlığı ile zihinlerde soru işareti yaratarak kayıplara karışır. Teresa ise Malcolm'un kendisine bıraktığı görevi nasıl yerine getireceğini anlamaya çalışarak sıranın kendisine gelmesini bekler. Suri; ejderha yaratması ile tüm dikkatleri üzerine çeker. Fhreyler ejderha yaratarak üstünlüğü ele geçirme peşindedir. Bu sebeple Fhreylerin Feyn'inden gelen bir talep,büyük bir tuzağı harekete geçirir. Bu tuzak ile Örf Bekçisi Brin, cesur ama fiziksel engeli ile sınırları olan Gifford, zekası ile herkesin dikkatini çeken Roan, İnsanların Lideri'nin Kalkanı Moya; Galantialı savaşçı Tetchin, çocukluğundan beri gördüğü rüyaların peşinde olan dherg Yağmur, ailesinin intikamını almak amacı ile tüm Galantialıları öldürmek isteyen Tess ve herkesin dışladığı Teresa'nın
Efsaneler Çağı·416 syf.·
9/10
2026 155. kitabı
Keyifli, meraklı, çokça duygulu, az biraz savaşlı, telaşlı, atışmalı, çözüme odaklı bir kitabın seriyi inanılmaz şekilde perçinlediğini hissettim. Artık dönülmez akşamın ufkundayız kısmına geldik. Bir sonraki kitap beni daha da derine sürüklerken, bilinmezler ve açmazlar giderek çözülecek. Heyecan dorukta, okumaya devam
Bu dünyada hiçbir detay boşa değil.
Bu kitapta ise küçük detayların nasıl büyük bir yankıya dönüştüğünü çok net görüyoruz. Özellikle karakterlerin kader çizgilerinin birbirine yaklaşması, eski defterlerin açılması ve geleceği şekillendiren kararların giderek ağırlaşması, kitabı serinin kritik eşiği haline getiriyor. Suri bu kitabın en önemli merkezlerinden biriydi. Sullivan, efsane kavramının bir sonuç değil, bir bedel olduğunu gösteriyor. Kkahramanların yükselişini parıltılı bir biçimde anlatmıyor tam tersine, aldıkları kararların gölgesindeki kayıpları ve fedakarlıkları ön plana çıkarıyor. Hem duygu yoğunluğu hem de hikayenin genişlemesi açısından beklentilerimi fazlasıyla karşıladı. Bitirdiğimde içimde tatlı bir yorgunluk ve iyi ki bu seriye başlamışım hissi vardı.
Çok kararsız bıraktı beni. Okumaktan çok keyif aldım ama bu kadar cümle cokluguna gerek var mıydı diye düşünceler aklıma zuhur etti. Bazı yerler akmadigini hissettim. Bazı yerlerde de merak ederek okudum. Fanatik eserlerde çok dramatizm romantizm sevemiyorum. Az olsun öz olsun taraftarıyım. Bu kitapta bu konulara ağırlık verilmiş gibi hissettim. olabilir ama siritmamasi gerekiyordu.o kısımları okurken sıkıldım işin aslı. Sanat konusu yine çok az işlenmiş. Yani bu sebeple fantastik olan kısımları beni çok fazla etkilemedi. Tabiki okunur ama tavsiye ederim.
İlk İmparatorluğun Efsaneleri serisi, her yeni kitapta kafamı biraz daha karıştırıyor. Hikayesinden bahsetmiyorum ama burada, seriye olan bakış açımdan bahsediyorum.
Dördüncü kitaba başlar başlamaz ilk iki kitapta hayran kaldığım, üçüncüde olsun toparlarız diye düşündüğüm bir karakter artık onu koyduğum ilk yerde değil. Daha az özel karakterler arasına, başka bir kümeye geçiş yaptı... Bu durumdan da kesinlikle mutlu değilim.
Epik fantastik serilerde ötekileştirilmiş karakterlerin kahramanlaşmasını ne kadar çok seviyorsam, başta kahraman gibi gösterilip iki kitap sonra geri plana atılanlardan o kadar nefret ediyorum; zeki karakterleri ne kadar çok seviyorsam, tanrı tiplilerden (öz. uzun, beyaz sakallı büyücüler) o kadar nefret ediyorum; bütün sorumluluğu üstüne alabilen liderleri ne kadar çok seviyorsam, kasları çenesine vurmuş çakma herküllerden o kadar nefret ediyorum. Eh, bu seride de tıpkı diğerleri gibi hepsinden en az birer tane bulabilirsiniz. İki tarafı keskin bıçak diyebiliriz epik fantastik kitapları için. En azından benim için kesinlikle öyle. Daha elimi atarken bazı şeylerin beni çok kızdıracağını bilerek okumaya başlıyorum resmen. Bu da böyle bir delilik işte. İlle de okuyacağım, ille de bana o kitabı getirin deliliği...
Fakat, benim şöyle bir problemim daha var;
Ben savaşmak nedir bilmem, savaşta olan bir millet nasıldır bizzat hiç yaşamadım. Umarım da hayatım boyunca yaşamam. Ama... Onlarca kitap okuyup film izledikten, en önemlisi de tarih derslerinde İstanbul'u fetheden, Kurtuluş Savaşı'nı kazanan, devletler kuran, kadınıyla-erkeğiyle o devletleri yöneten gerçek liderlerle karşılaştıktan sonra az çok fikir sahibi olmaya başladığımı düşünüyorum. En azından dışardan bakan bir göz olmayı öğrendim bence. Bu yüzden mantıksız bir hareket görünce benim
Esasen düşüncelerim karışık. Çok iyi ve farklı başlayan bir seri olup kitaplardaki temponun konu oturdukça artması gerekirken sanki her kitapta daha durağanlaşmış gibi hissettiriyor. Sona doğru merak uyandıran bir olaylar silsilesi var ama kitap boyu o evreye gelmek için boğucu konulara maruz kalınıyor haliyle kitap da elde sürünüyor.
Aşağısı spoiler olabilir
Konusuna gelirsem başlangıçta uzun bir zaman atlaması oluyor. Aslında o kısımları okuyup karakter gelişimleri hakkında daha fazla şey görseydik belki bazı olaylara yaklaşımımız daha farklı olurdu. Bir Rhun ve Fhreyin tarihte ilk kez ve bir savaş altında evlenmesi gibi tarihi olay, Gifford'un döndükten sonra vaad edildiği üzere ilk defa kahramanlaşması sürecinin üstü kapalı geçilmesi ve tabiiki Roan'la olan ilişkisi, Suri'nin ne kadar kendini olaylardan geri çekse de kendi tabiriyle "kelebekleştiği" bu süreçte vicdani durumu vs. gereksiz atlanan bir çok bölüm vardı. Kaldığımız yerden okuyup da evet bu o karakter diyemedim. Bazıları onca zaman içinde, o kadar şeye rağmen beklenmeyecek şekilde çok aynı kalmıştı. En sevindiğim kısım ise Tressa adına oldu. Bu şekilde yanlış anlaşılmış karakterlerin kötüye evrilmeden kendi yolunu bulmasına bayılıyorum. Umarım sonraki kitapta da kendi adına nihai amacına ulaşır. Tesh ise beni hayal kırıklığına uğrattı. Brin sen bu adama mı layıksın cidden? İntikam alması tamam da Tesh gibi birinden beklenmeyecek bir sinsilikle yapması ve kitabın sonundaki tercihi neydi cidden. Bilmiyorum gerçi sonraki kitapta kararını belki değiştirir ama donuk birisin be Tesh, intikam harici duygun varsa da geçmiyor. Bir de bu kitapta nerdeyse Persephone yoktu bile. Analık böyle bişey sanırım. Kendisi de diyordu karrelliği bile yapamadığını da bu kadar da uzak kalmasaydın keşke. Bir de Suri'yi saçma
Hər səhifəsində fərqlilik, hər sətirində həyəcan
Bu seriyanın dördüncü kitabı idi və özünü sevdirməyi yenə bacardı. Çoxlu xarakterə sahib kitabları oxumaq mənə yorucu gəlsə də, bu seriyada bu, heç də yorucu deyil. Adətən gördüyümüz xarakterlərin ayrılıqda yaşadığı hekayələr bir nöqtədə birləşir. Amma bu kitabda belə deyil. Onlar hadisələri birlikdə yaşayır və hər biri öz fərqlilikləri ilə ona təsir edir. Bir-birlərinin çox fərqli xüsusiyyətləri və hekayələri var, amma əsas hekayədə hər birinin qatqısı eynidir.
Sıxılmadan, həyəcanla oxudum və elə bir yerdə bitdi ki, birbaşa növbəti kitaba keçdim.
Reklam
