Lakin yok yok... Yanlış söyledim... O mezarda çürüyecek şey, etten, kemikten ibaret bir şey. Sevişen, ruhlarımızdır. Evet, ruhlarımızdır ki, bu cisim kalesinden kurtuldukları gibi, görüşecekler...
Kıskançlık mıydı canımı yakan? Darmadağın olmuştum sanki. Birbirlerine neler yazdıklarını öğrenmek bile istemiyordum. Demek en çok ona güveniyordu! "Demek ki dostlar -diye düşündüm,- orası açık (acaba ne zamandan beri?), peki aşk da var mıydı aralarında?" "Yok elbette," diye fısıldadı mantığım, Fakat böyle durumlarda mantığın pek hükmü olmaz. Her hâlükârda bu işi aydınlatmam gerekiyordu.
Yararsız mı demiştiniz siz? Zevk her zaman yararlıdır; vahşi, sınırsız bir hâkimiyet duygusunda da -bir sinek üzerinde olsa bile- kendine has bir zevk vardır. İnsan yaradılıştan zorbadır ve acı çektirmeyi sever. Sizse buna bayılıyorsunuz.