Abüh Dhrmç
@Aydez
Kendimizi evrenin tek varisi olarak hissettiğimizde, "deniz damarlarımızda aktığında ... ve yıldızlar mücevherlerimiz olduğunda" , bütün şeyler sonsuz ve kutsal olarak algılandığında, tamahkarlık veya kendini üstün görmek için, güç peşinde koşmak için veya kasvetli zevk biçimleri için nasıl bir güdümüz olabilir?
Araştırmacı tarafından yaptıklarını tanımlamaya ve bildirmeye zorlanan ben (çiçekteki Ebedilik, dört iskemle bacağındaki Sonsuzluk ve flanel pantolonun katlarındaki Mutlakla yalnız kalmayı o kadar istiyordum ki!) benimle birlikte o odada bulunan insanların gözlerinden bilerek kaçındığımı, onların çok fazla farkında olmaktan özenle kaçındığımı fark ettim. Birisi karımdı, diğeri saygı duyduğum ve çok sevdiğim bir erkekti. İkisi de o an için meskalinin beni kurtardığı dünyaya aittiler; benlikler dünyası, zaman, ahlaki yargılamalar ve yararcı ilişkiler dünyası, kendini zorla kabul ettirme dünyası (her şeyin ötesinde, insan hayatına dair unutmak istediğim özellik buydu) kendinden çok emin olmak, fazlaca anlam yüklenen sözcükler ve puta taparcasına tapılan fikirler dünyası.
Her Şeylik ve Sonsuzluk'unu görmüşler ve bunu tuvale veya taşa aktarabilmek için ellerinden geleni yapmışlardı. İster istemez, elbette başarısızca. Çünkü saf varoluşun harikalığı ve görkemi bir başka düzene aittir, en üstün sanatın ifade gücünün bile ötesindedir.
Her birey doğar doğmaz içinde bulunduğu dil geleneğinin yararlanıcısı ve kurbanıdır; dil, onun diğer insan deneyimlerinin biriktirilmiş kayıtlarına girebilmesini sağladığı ölçüde yararlanıcı, dil onu elenmiş farkındalığın tek farkındalık olduğuna ikna ettiği ölçüde ve onun gerçeklik duygusunu bozduğu ölçü de kurban; böylelikle kendi kavramlarını veri, kendi sözcüklerini de gerçek şeyler yerine koymakta çok zekidir. Yani din dilinde "bu dünya" denilen şey, dil tarafından ifade edilen ve öyle sersemleştirilen indirgenmiş farkındalık dünyasıdır. İnsanların düzensizce temas kurdukları çeşitli "öte dünyalar", Özgür Akla ait bulunan farkındalığın bütünlüğündeki çok sayıda unsurdur. Çoğu insan çoğu zaman sadece bu eleme vanasında geçenleri bilir ve yerel dil tarafından bunların tamamen gerçek olduğuna inandırılır.
