Hayatımdan çıkmış ya da çıkartmış olduğum kimseyi iyi hatırlamayacağım... Bunun bencillikle ya da kin tutmakla ilgisi yok. İçimde iyi olana umut bağlamama sebep olup sonra yarı yolda bırakan insanların kalbimde iyi yerlerde olmasına aklım ve kalbim izin vermiyor. Amaa yüzümde gülücüklere, gülerken gözlerimin kısılmasına sebep olan insanlara, sözlere, davranışlara kalbimde gül kokulu yerler var... 🕊️🍀
Diogenes'in "heykellerden daha ruhsuz insanlarla karşılaşacaksınız" dediği noktadayım. Biriyle oturup saatlerce felsefeden, sanattan, okuduğum kitaplardan bahsetmeye çok ihtiyacım var. Tüm okuduklarımı, notlarımı, düşüncelerimi unutuyorum. Çevremde hiç ehil biri yok. Hep goygoy döndürüyorum sıkıcı biri olmamak için ama cidden çok sıkıldım. Çoookkk... !