Zofingia siyasal canlılar değil insanlar şekillendirmeli; gülen ve ağlayan insanlar, zihin ve istençlerinin bilincinde olan insanlar, diğer insan tekleri arasında yaşadıklarını ve toptan insan olmaya hüküm giydiklerinden birbirlerine müsamaha göstermeleri gerektiğini bilen insanlar.
Reklam
"Tembellik ve ödleklik insanların büyük çoğunluğunun, doğa onları diğerlerinin vesayetinden kurtardıktan çok sonra bile, ömürleri boyunca büyümeye razı gelmemelerinin nedenidir."
Kitabı okumadan önce yazarın biyografisini okumanızı tavsiye ederim.
Bu kitap kendini anlatmıyor… insanı anlamaya çalışıyor.
Carl Gustav Jung’un Zofingia Dersleri, bildiğimiz o içe dönük Jung’dan farklı. Burada daha çok dünyaya bakan, toplumu, inancı ve düşünceyi sorgulayan genç bir zihin var.
Kesin cevaplar yok… ama rahatsız eden sorular var:
İnsan gerçekten düşündüğünü mü yaşıyor, yoksa içinde bulunduğu dünyanın ona sunduklarını mı tekrar ediyor?
İnançlarımız bize mi ait, yoksa bize öğretilenlerin bir yansıması mı?
Ve biz dünyayı olduğu gibi mi görüyoruz, yoksa görmek istediğimiz gibi mi?
Okurken şunu fark ettim:
Bazen mesele “kendini anlamak” değil,
Dünyayı nasıl anlamlandırdığını sorgulamak.
Çünkü belki de insan, en çok kendi düşünce biçimini fark ettiğinde değişir.
Bu kitap bana içsel bir derinlikten çok, düşünsel bir mesafe kazandırdı.
Ve o mesafede, sadece dünyayı değil… kendimi de yeniden sorguladım.
Belki de yürüdüğünüz yol sizin yolunuz değildir. Herkese kendi emeği ile açtığı yoda ilerleme cesareti dilerim...
Reklam