Sabitlenmiş gönderi
Ji xewnên bê xwedê xeyîdîme, pekîyame û hatime Janya..
Ji nalînên min re vokalîstîyê bike...
“Hararet ve su, benim yatağım ve yastığımdır: Yanmak ve boğulmak. İşte benim ayinim!”
"Sevdiklerimizden kalanları
tekrar sevdiklerimize yüklüyoruz,
iyi mi yapıyoruz,
yüklerini mi ağırlaştırıyoruz,
bilmiyorum..."
O zaman fark ettim yani, nasıl kaldırmışım bunu. Yaşarken, içindeyken onu hissetmedim şimdi hissediyorum. Kaldıramıyorum da yani. Şimdi nasıl o zaman yaşadım. Şeyi fark ettim. Her gün yaşaman gerekiyor, ayakta kalman gerekiyor. Budur yani doğru olan. Diğer yüklerin hepsini hafifletiyorsun aslında bir çeşit. Nasıl yapıyorsun bilmiyorum, insani bir şey de değil aslında. Ya da nasıl yaptığımızı tam bilmiyorum. O beyin ve kalp dengesini nasıl kuruyoruz. Ama şunu fark ettim yani, ağırlığıyla yaşamıyoruz, sadece içinden geçiyoruz. Ağırlığını hissettiğin an yaşam durur aslında..."
Mahir
Sayfa 99