Kitapların amacı yaşamayı öğretmek değil, içimizde yaşama, başka türlü yaşama isteği uyandırmaktır: kendi içimizde yaşama imkanınını, yaşamın ilkesini bulmak. İki kitabın arasında yaşam sıkıcıdır (iki okumanın arası tekdüze, gündelik işlerle doludur), ama kitap farklı bir varoluş umudu uyandırır. Kitaplar gündelik yaşamın sıkıntısından kaçış değil, bir yaşamdan ötekine geçiş aracı olmalıdır.
İnsan doğasının bu denli dirençli olması gerçekten mükemmel. Ne olursa olsun, engelleyici neden herhangi bir biçimde -ölüm bile olsa da- ortadan kaldırıldığında umut ve neşe ilkelerimize çabucak geri dönüyoruz.