Atalante

Öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna.
Hep böyle mi bu? Bir şeyden kaçıyorum bir şeyden, kendimi bulamıyorum dönüp gelip kendime yetisemiyorum, kendime bir yer edinemiyorum, kendime bir yer... Kafatasımın içini, bir küçük huzur adına aynalarla kapattım, ölü ben'im kendini izlesin her yandan, o tuhaf sır içinden! Niye izin vermiyorsun yoluna kuş konmasına Niye izin vermiyorum yoluma kuş konmasına Niye kimseler izin vermez yollarıma kuş konmasına? "Öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna." Nilgün Marmara
Şiir
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Bir süre iyi olduktan sonra kendini tekrar aynı durumda görmekten daha çok acıtan hiç bir şey yoktur.
İsimsiz
Kimsin, herkes seni bana soruyor patrica Anlatır mıyım seni öyle her seni sorana Ya severlerse seni benim kadar aşağıca Nasıl dayanırım o zaman bu acı azaba Görürler mi seni benim kadar muazzam Görürler sende bozulmamış güzel bir intizam Beslerler mi sana karşılıksız bir hüsn-i zan Beslerim seni ben gibi gören herkese suizan Kanatlarını kesen semeale benzersin patrica Baştan çıkarıcı bir o kadar aşk dolu aklınla Baştan çıkmışım sarhoş olmuşum aşkınla Kraliçesi olduğunu cehennem var aklımda Gireceğim oraya tahtının yanına oturacağım Yananları izlemek varken sana bakacağım Alevden gözlerin yakar her ateşten fazla Zerremi bırakırsan yanmamış yazık patrica Yanmak güzeldir yanıyorsam sadece sana Söndürürse hakkım haram olsun anama Taşımış olsada dokuz ay beni karında Unutmasın, tanrı beni sana yaratmış patrica
O kaldırım taşlarından ,çevir artık bakışları Ne baharları özlerim, ne de o serin kışları Boşuna çatma kaşları,o soğuk güz akşamları Sil bi’tanem gözünden, akan bütün yaşları Merak etme senden sonra, yitirdim ben aşkları..