Tüm hayatım boyunca geliştirdiğim bir içgüdü var içimde: arkaya bakmama içgüdüsü. Kapattığım her dönem geçmişe gömülüyordu. Yaşananları sonlandırıyordum, bağları sürdürmeye ve geçici olarak hayatıma girmiş insanlardan haberler almaya çalışmıyordum. Sanırım bağ kurmaktan, bir daha tekrarlanması zor olan bir yaşantıya çaresizce tutunup kalmaktan korkuyordum içten içe.