Ayşe Kozcuoğlu
@AyseKozcuoglu
Şu anda okuduğu kitap
"Geçmişe saygınız yok mu ? Büyük-büyükannelerinizin düşündüklerine ve inandıklarına ?"
"Yoo hayır,"dedi. Neden olsun ki ? Hepsi göçüp gitti. Bizden daha az şey biliyorlardı. Zaten onların ilerisine geçemezsek,onlara layık değiliz demektir ; keza bizden daha öteye geçecek olan çocuklarımıza da layık olamayız."
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsanın haklı gerekçelere dayandırdığı ve kendine sakladığı sürece belli ölçüde bencillik yapmaya hakkı vardır bence.
Şimdi fark ediyordum : Belki de yalnızlığımın adı buydu : İplerimi birinin eline vermeyi beklemek. Oysa başka bir ihtimal daha vardı ; ipleri kendim de tutabilirdim. Ve bunun farkına bu yaşımda ancak varmıştım.
Olmadı.Olmamasına şaşırmadım da üzülmedim de.Ama uyandım.Beni,benimle aynı sınavlardan geçmemiş hiç kimsenin asla anlamayacağına uyandım.
Anlaşamıyorduk.Neden ayrıldınız ? Anlaşamadık.Neden boşandınız ? Anlaşamadık.Anlaşamamak çok anlaşılır bir nedendi ayrılmak için ama kimseye bu kadar açıklama yeterli gelmiyordu.Daha geçerli sebepler istiyordu toplum bizden.Hiç değilse şiddetli bir geçimsizlik istiyordu.Oysa şiddetsiz,sessiz bir geçimsizlik de az şey değil ki.Aynı evi paylaşan,hiç konuşmadan,kavga etmeden,birbirine dokunmadan seneler geçiren insanların geçimi de geçimsizlik değil mi ?Çiçeği ha bir günde koparıp atmışsın kökünden,ha yavaş yavaş solmasına izin vermişsin.