"Geçmişe saygınız yok mu ? Büyük-büyükannelerinizin düşündüklerine ve inandıklarına ?"
"Yoo hayır,"dedi. Neden olsun ki ? Hepsi göçüp gitti. Bizden daha az şey biliyorlardı. Zaten onların ilerisine geçemezsek,onlara layık değiliz demektir ; keza bizden daha öteye geçecek olan çocuklarımıza da layık olamayız."
Şimdi fark ediyordum : Belki de yalnızlığımın adı buydu : İplerimi birinin eline vermeyi beklemek. Oysa başka bir ihtimal daha vardı ; ipleri kendim de tutabilirdim. Ve bunun farkına bu yaşımda ancak varmıştım.