İspanyollar, İngilizler, Fransızlar... Tüm bunlara baktığınız zaman insan olmak bakımından kategorik olarak aralarında bir fark yok ama Şiddet ve istismar az veya çok hepsinde ortak. Bu ortaklığın enteresan tarafı hepsinin bunu meşru görmesi. Müslüman olarak anlayamadığımız budur. Müslümanın istismar ve zulüm olarak gördüğünü onlar hak olarak görüyor.
Seyyid Hüseyin Nasr ın İnsan ve Tabiat kitabında çok çarpıcı bir cümle var diyor ki : "Batıda akıl tabiata bir sevgili gibi değil, bir yar gibi değil ,bir f***** gibi muamele eder..
Sert bir ifade fakat olan biteni çok iyi açıklıyor.
İnsan sadece kendisi için yaşadığında süfli arzuları her şeye galip gelebilir. Modernite, ihtiras üzerine kuruludur. Dayanağı kendi varlığıdır ve o varlık modern insana " Önce ben,hep ben" dedirtir. Müslümanın varlığı ise nefes alırken bile "Hu" der.