Niçin hep beyaz giymekten hoşlanıyordum? Böylece bütünüyle sizin zambağınız olduğumu sanıyordum; beni burada ilk kez beyaz bir giysi içinde görmemiş miydiniz ?
"Zambağım benim, düşüncemin okşadığı, ruhumun öptüğü güzel çiçeğim, insan biçiminde açmış bir çiçeksin sen, " dedim. " Sapında, el değmemiş, dik, beyaz, mağrur, hoş kokulu, yalnız zambağımsın benim. "
Başımı kaldırmamla gözleriyle buluşmam bir oluyor. Gözleri... Gerçekten de kömür karası! İnsanı içine, derinliklerine çekip orada sonsuza dek hapsedecek gibi bakıyor...
Sizden her şeyi kabul edebilirim ama başkalarından hiçbir şey istemem.
Umutsuzca, tam bir bağlılıkla seveceğim sizi.
Alevde tüketeceğim kendimi ve her şeyden arınmış bir aşkla seveceğim sizi.