Çocuklarımızı muayyen yaşlara kadar okutmayı âdet edindik.Bu çok güzel bir şey!Fakat günün birinde bu mektepler sadece ıssız adam çıkaracak,bir yığın yarı münevver hayatı kaplayacak...O zaman ne olacak?
Vatan ve millet,vatan ve millet oldukları için sevilir;bir din,din olarak münakaşa edilir,ret veya kabul edilir,yoksa hayatımıza getirecekleri kolaylıklar için değil...
Çok karanlık,çok siyah,sessiz bir yer istiyordu.Tıpkı annesinin mezarı gibi bir yer.Kuytu bir cami duvarının kenarında, güneşin girmediği,o billur sazların insan talihiyle alay etmediği, arıların hayatttan ve güneşten sarhoş,vızıldamadıkları, çocukların güneşte kırılmış ayna gibi insana batan berrak çığlıklarla gülüp konusmadıkları bir yer...
Devir öyle bir devir ki insan kalkıp da "şuyum,"diyemiyor;iyi bir şey zannedip "ben de,"diyorlar.Şöyle gönül rahatlığıyla bir içimi döküp "Yahu ben şizofrenim galiba,"desem"AA devir şizofreni devri kim değil ki,sen beni bilsen,"diyorlar.Onlari duyunca birden benim şizofrenim iyi bir şeye dönüşüyor.